Ало эй мънбри шимоли маврид

الا ای معنبر شمال مورد

Ки ҷисми латифӣу рӯҳи муҷаррад

که جسم لطیفی و روح مجرد

Гуҳӣ аз дамат , длгшоиии мъоин ;

گهی از دمت، دلگشایی معاین؛

Гуҳ аз мақдамат , ҷонФзоиии мшоҳд

گه از مقدمت، جانفزایی مشاهد

Ҳам аз тест , рӯй шигарфони мусаффо ;

هم از تست، روی شگرفان مصفا؛

Ҳам аз тест , мӯии арӯсони муҷаъъад !

هم از تست، موی عروسان مجعد!

зи анфосат , эй моя ӣ зиндагонӣ ;

ز انفاست، ای مایه ی زندگانی؛

Ки қасри ҳиўаҳ аз ту бошад машйад

که قصر حیوة از تو باشد مشید

Шаванд ИМАоти дарахтони ҳўомл

شوند امهات درختان حوامل

Бенот набот аз ҳўомли муваллид

بنات نبات از حوامل مولد

Шимурҳои лабрез , дар тир ва дар дай ;

شمرهای لبریز، در تیر و در دی؛

зи сабза мухтат кунӣ , аз яхи амрад

ز سبزه مخطط کنی، از یخ امرد

Гуҳӣ аз ту шероза ӣ гули муҷаззо

گهی از تو شیرازه ی گل مجزا

Гуҳӣ аз ту авроқи лолаи муҷаллад

گهی از تو اوراق لاله مجلد

На саббоғӣ , аммо дарин сабзи гулшан ;

نه صباغی، اما درین سبز گلشن؛

Ки тоқаши гуҳи азрақ буд гоҳи арбд

که طاقش گه ازرق بود گاه اربد

зи ту хайрии асФр буд , баргаши ахзар

ز تو خیری اصفر بود، برگش اخضر

зи ту лолаи аҳмар буд доғаши асвад

ز تو لاله احمر بود داغش اسود

зи ту боргоҳи баланди сулаймон

ز تو بارگاه بلند سلیمان

Фгндии ҳамеи соя бар фарқи фарқад

فگندی همی سایه بر فرق فرقد

Туе пайки ёқӯбу Юсуф , зи ёрӣ

تویی پیک یعقوب و یوسف، ز یاری

Наёрад касе раҳ кунад бар ту маснад

نیارد کسی ره کند بر تو مسند

зи канъони барии ҷониби Мисри нофа

ز کنعان بری جانب مصر نافه

зи Мисроварӣ сӯии канъони тбрзд

ز مصر آوری سوی کنعان طبرزد

Гуҳӣ бар дамӣ дар тани хоки мурда

گهی بر دمی در تن خاک مرده

зи ту рӯҳ то зинда гардад муҷаддад

ز تو روح تا زنده گردد مجدد

Гуҳ аз ҷайби шох , офтоби гули оре ;

گه از جیب شاخ، آفتاب گل آری؛

Гуҳи обаш чу лؤлؤст , рангаш чу басад

گه آبش چو لؤلؤست، رنگش چو بسد

Нахонам туро , исоу Мӯсо ; аммо

نخوانم تو را، عیسی و موسی؛ اما

Туе исавии дам , туе Мӯсавии яд

تویی عیسوی دم، تویی موسوی ید

Бшкронаҳ ӣ инки мутлақи аноне

بشکرانه ی اینکه مطلق عنانی

На чун ман бдомаст пояти муқайяд

نه چون من بدام است پایت مقید

На машғӯл чун ман , ба андӯҳи ҳиҷрон ;

نه مشغول چون من، به اندوه هجران؛

На махӯз чун ман , бқидии мшдд

نه مأخوذ چون من، بقیدی مشدد

На мхзўл чун ман , бхзлони ғурбат ;

نه مخذول چون من، بخذلان غربت؛

На маҳбӯс чун ман бҳбси мؤбд

نه محبوس چون من بحبس مؤبد

Сӯии Форс , қасд ар буд аз Ироқат

سوی فارس، قصد ار بود از عراقت

Фёи хайри қасд ва ё хайри мақсад

فیا خیر قصد و یا خیر مقصد

Дар он хок , Широз шаҳрӣаст шуҳра

در آن خاک، شیراز شهری است شهره

Ки аз сабза дорад бисоти ммҳд

که از سبزه دارد بساط ممهد

Сқии аллоҳ чаҳ шаҳрӣ , чу баҳр ва чаҳ баҳрӣ ? !

سقی الله چه شهری، چو بحر و چه بحری؟!

Ки ҷзрш на пайдост аз латма ӣ мад

که جزرش نه پیداست از لطمه ی مد

Аё дай ҳар додӣ , онҷои муҳайё

ایا دی هر دادی، آنجا مهیا

Матоъи ақолим , онҷои мнзд

متاع اقالیم، آنجا منضد

Ҷаҳони тира , ва онҷост равшани чароғӣ ;

جهان تیره، و آنجاست روشن چراغی؛

Ки ҳар қосидиро расонади бмқсд

که هر قاصیدی را رساند بمقصد

Чароғаши мазорӣ ки чун маҳди шоҳон

چراغش مزاری که چون مهد شاهان

Дар он хуфтаи бен Мӯсои козими Аҳмад

در آن خفته بن موسی کاظم احمد

Ҳамон қутби алоқтоб , каз шавқи гардиш

همان قطب الاقطاب، کز شوق گردش

Мау меҳр , гирданд доим чу Фртд

مه و مهر، گردند دایم چو فرتد

Бинозам бмъмори тоқи равоқаш

بنازم بمعمار طاق رواقش

Ки як гунбади афзӯда бар ҳафт гунбад

که یک گنبد افزوده بر هفت گنبد

Бони шаҳри шӯ , косФёи рости маскан

بآن شهر شو، کاصفیا راست مسکن

Бони шаҳри рӯ , коўлёи рости марқад

بآن شهر رو، کاولیا راست مرقد

Магари Хизр , пайваста онҷост сокин ;

مگر خضر، پیوسته آنجاست ساکن؛

Ки ҳар гумшуда шуд дар он хоки мҳтд

که هر گمشده شد در آن خاک مهتد

Баҳри мстбш , бо дили поки мисатон ;

بهر مصطبش، با دل پاک مستان؛

Баҳри масҷидаш , рӯй бар хоки масҷид

بهر مسجدش، روی بر خاک مسجد

Баҳри гӯша , махмурии афтода аз по

بهر گوشه، مخموری افتاده از پا

Баҳри сафа дарвешӣ афганда маснад

بهر صفه درویشی افگنده مسند

Чу дар базми аҳли дилаши бори ёбӣ

چو در بزم اهل دلش بار یابی

Чу дар ҷирга ӣ бедилон роҳат уфтад

چو در جرگه ی بیدلان راهت افتد

зи ман даҳ саломӣ , зи ман бар паёмӣ

ز من ده سلامی، ز من بر پیامی

Бмҷди дами Аҳмади насаб , Сайиди Аҳмад

بمجد دم احمد نسب، سید احمد

Ки эй Сайиди софи тинат ки дорӣ

که ای سید صاف طینت که داری

Босам ва барисам ирс аз ҷади Амҷад

باسم و برسم ارث از جد امجد

Нишони сиёдат , зи халқи ту лоиҳ

نشان سیادت، ز خلق تو لایح

Ҳадиси саодат , бзоти ту маснад

حدیث سعادت، بذات تو مسند

Ман рӯи сафи зоти ту кардан , наёрам ;

من رو صف ذات تو کردن، نیارم؛

На зотати муҳот ва , на васфати мҳдд

نه ذاتت محاط و، نه وصفت محدد

Чгўим ки давр аз ту чунаст ҳолам

چگویم که دور از تو چون است حالم

Шабу рӯзи дили хӯни зи ғам , дидаи Ирамад

شب و روز دل خون ز غم، دیده ارمد

Ғамии доштам , рӯзӣ аз ҳиҷри ёрон

غمی داشتم، روزی از هجر یاران

На аз амс огоҳ будам , на аз ғд

نه از امس آگاه بودم، نه از غد

Ки аз дӯстон , дӯстӣ омад аз вай

که از دوستان، دوستی آمد از وی

Шунидам ки бо дӯстони муаййид

شنیدم که با دوستان مؤید

Кашидӣ ба Ширози рахт аз сафоҳон

کشیدی به شیراز رخت از صفاهان

зи аҳбобат аз паии ҷунуди мҷнд

ز احبابت از پی جنود مجند

Гузидӣ сафар бо рафиқон ва рафтӣ

گزیدی سفر با رفیقان و رفتی

Ба Широз ва аз озарати ёди номад

به شیراز و از آذرت یاد نامد

Дар он номаи коўрдаҳ буд , аз ту , дидам ;

در آن نامه کآورده بود، از تو، دیدم؛

Бъзри Фромўшкории Муҳамад

بعذر فراموشکاری محمد

Навиштӣ ки диданд чун сардии дай

نوشتی که دیدند چون سردی دی

Шудандат зи аҳзорёрони мардад

شدندت ز احضاریاران مردد

Ҳам аз сард Меҳрӣаст инҳо , вагарна

هم از سرد مهری است اینها، وگرنه

Азин маънии огаҳ буд Тифли абҷад

ازین معنی آگه بود طفل ابجد

Ки шуд лозими зоти озари ҳарорат

که شد لازم ذات آذر حرارت

Нахоҳад шуд аз сардӣ дай мабарад

نخواهد شد از سردی دی مبرد

Вагар буд дами сардии ман бҳдӣ

وگر بود دم سردی من بحدی

Ки осони бадии дафъи фосид ба аФсд

که آسان بدی دفع فاسد به افسد

Ҳамин узри хуш буд , агар ме навиштӣ

همین عذر خوش بود، اگر می نوشتی

Сафари хуш буд , лек бидому бедад

سفر خوش بود، لیک بیدام و بیدد

Ним бехабар , донам ӣнқадар каз ту

نیم بی خبر، دانم اینقدر کز تو

Нашуд нома , зон узри беҳудаи мсўд

نشد نامه، زان عذر بیهوده مسود

Вале кош мебудам онҷо ки бо ту

ولی کاش میبودم آنجا که با تو

Шуд ин узр аз шаҳриёрии ммҳд

شد این عذر از شهریاری ممهد

Аҷаб дорам аз ёрии шаҳриёрӣ

عجب دارم از یاری شهریاری

Ки шаҳрӣ биорӣ ӯ шуд муқайяд

که شهری بیاری او شد مقید

Бӯи мқўдӣ аз каманди вафояш

بو مقودی از کمند وفایش

Басии дӯстон баста дорад бмқўд

بسی دوستان بسته دارد بمقود

Марои сохт маҳрӯм ва , нанавишт узрам ;

مرا ساخت محروم و، ننوشت عذرم؛

Гумонам на бимҳрӣ аз даии бойени ҳад

گمانم نه بیمهری از دی باین حد

Гараш дидамӣ , хўондмии бихўдонаҳ

گرش دیدمی، خواندمی بیخودانه

Бова чанд байтӣ , на аз ғайр , аз худ

باو چند بیتی، نه از غیر، از خود

Ки эй файзи ту , ҳамчуи айши ту доим ;

که ای فیض تو، همچو عیش تو دایم؛

Ки эй лутфи ту , ҳамчуи умри ту сармад

که ای لطف تو، همچو عمر تو سرمد

На хории хуш аз гул , ба бе боли булбул ? !

نه خواری خوش از گل، به بی بال بلبل؟!

На бади хуб аз хоҷа , бо банда ӣ бад ? !

نه بد خوب از خواجه، با بنده ی بد؟!

На хоҷааст кӯи банда ӣ бе баҳоӣ

نه خواجه است کو بنده ی بی بهایی

Қабул уфтадаш аввал , охир кунад рад !

قبول افتدش اول، آخر کند رد!

Забон , ҷузи бўсФт шаҳодат надода

زبان، جز بوصفت شهادت نداده

Шунидааст то гӯшами овози ашҳад

شنیده است تا گوشم آواز اشهد

На ранҷид ҳам аз ту , на шиква дорам

نه رنجید ه ام از تو، نه شکوه دارم

Мабодат дил аз ранҷиши ман мардад

مبادت دل از رنجش من مردد

Пас аз ошноӣ , на бегонаи гирдам ;

پس از آشنایی، نه بیگانه گردم؛

Гарм кофар ояд лақаб , ба ки муртад

گرم کافر آید لقب، به که مرتد

Дигар бишинав эй Сайид ҷед аз ман

دگر بشنو ای سید جید از من

Ки бодати ниҳоли ҷавонии маснад

که بادت نهال جوانی مسند

Шудӣ чун бихиру саломати мусофир

شدی چون بخیر و سلامت مسافر

Шавад кори ту бо рафиқони мсдд

شود کار تو با رفیقان مسدد

Тамошои он шаҳр , бодати муборак

تماشای آن شهر، بادت مبارک

Набинӣ чу бадбӣн , нае ; аз касе бад !

نبینی چو بدبین، نه ای؛ از کسی بد!

Туро гӯям , устод гуфт ончӣ бо ман ;

تو را گویم، استاد گفت آنچه با من؛

БФрзнд гуфт аб , шунид ончӣ аз ҷад !

بفرزند گفت اب، شنید آنچه از جد!

Бибин зи оби рукнӣу боди мусалло

ببین ز آب رکنی و باد مصلی

Ҳамаи файзи бимр , ҳамаи лутфи биҳд

همه فیض بیمر، همه لطف بیحد

з сӯрат мазан дам , чу маънии шиносӣ ;

ز صورت مزن دم، چو معنی شناسی؛

Буд фориғ аз ҷисм , рӯҳи муҷаррад

بود فارغ از جسم، روح مجرد

Чу фирдавс , аз сарви боғаши мушаҷҷар

چو فردوس، از سرو باغش مشجر

Чу ҷинат , зи ойӣна ӣ срҳши ммрд

چو جنت، ز آیینه ی صرحش ممرد

Бару бумаш ; аз лолау сабза ӣ тар

بر و بومش؛ از لاله و سبزه ی تر

Ту гӯйӣ ки ёқӯт раст аз забарҷад

تو گویی که یاقوت رست از زبرجد

Биҳиштӣ ва , дар ваии хиромони саросар ;

بهشتی و، در وی خرامان سراسر؛

Чу ҳурони ҳўро , чу ғулмони ағид

چو حوران حورا، چو غلمان اغید

Магар буд зи оғози кару баён ро

مگر بود ز آغاز کر و بیان را

Аз он оби мизоаҳ аз он хоки маъбад

از آن آب میضاة از آن خاک معبد

Магар ҳаст то ҳашари рӯҳонӣон ро

مگر هست تا حشر روحانیان را

Аз он оби машраб , вазони хоки Машҳад

از آن آب مشرب، وزان خاک مشهد

Манам булбул ва , хоки он дашти гулшан ;

منم بلبل و، خاک آن دشت گلشن؛

Манам ташна ва , оби он чашмаи маврид

منم تشنه و، آب آن چشمه مورد

Дар он равза , аз глрхони смнбр ;

در آن روضه، از گلرخان سمنبر؛

Дар он рҳбаҳ , аз маҳвашони сеӣ қад

در آن رحبه، از مهوشان سهی قد

Накӯёни ширини лаби анбарин хат

نکویان شیرین لب عنبرین خط

Ҷавонони симини тан ё симини хад

جوانان سیمین تن یا سیمین خد

Чу бинӣ , фаромӯшӣ аз ман мабодат ;

چو بینی، فراموشی از من مبادت؛

Ки хулд баринаст ва , бошӣ мухиллад

که خلد برین است و، باشی مخلد

Машав ғофил , аз халқи хокии ниҳодаш ;

مشو غافل، از خلق خاکی نهادش؛

Ки хокӣ ниҳоданду хуршеди маснад

که خاکی نهادند و خورشید مسند

Ҳамаи оламу омӣ , аз файзи хокаш ;

همه عالم و عامی، از فیض خاکش؛

Шуд ин ошиқ аз шавқ ва , он олам аз код !

شد این عاشق از شوق و، آن عالم از کد!

Агар ҳоле , аз аҳл ҳоласт холӣ

اگر حالی، از اهل حال است خالی

Диҳад ёд аз вирди хоки маврид

دهد یاد از ورد خاک مورد

Ҳам аз рӯҳи саъдӣу ҳофиз талаб кун ;

هم از روح سعدی و حافظ طلب کن؛

БтўФиқи маслак , бтҳқиқи мрсд

بتوفیق مسلک، بتحقیق مرصد

Саломии зи ман даҳ , ба аҳли камолаш ;

سلامی ز من ده، به اهل کمالش؛

Хусӯси он фалаки рутбаи ақли муҷаррад

خصوص آن فلک رتبه عقل مجرد

Ки ақл аз яке сад шуморади мдиҳш

که عقل از یکی صد شمارد مدیحش

Нагӯяд ҳамон васф ӯро як аз сад

نگوید همان وصف او را یک از صد

Сипеҳрамонеу наҷми ямонӣ ;

سپهر امانی و نجم یمانی؛

Ки аз шодмонии баради баҳраи сармад

که از شادمانی برد بهره سرمد

Алии шариф , он з ҳар олии ашраф ;

علی شریف، آن ز هر عالی اشرف؛

Вале Саиди он з ҳар волии асъад

ولی سعید آن ز هر والی اسعد

Дар иқлӣми фақру фано , подшоҳӣ

در اقلیم فقر و فنا، پادشاهی

Ки ҳаст аз намад тоҷаш , аз пӯсти маснад

که هست از نمد تاجش، از پوست مسند

Ҳмоаҳи аллоҳ , он кӯ бичишам ҳимоят

حماه الله، آن کو بچشم حمایت

Басӯии заъифони оҷиз чу бинад

بسوی ضعیفان عاجز چو بیند

Даҷоҷа , набинад газандии зи аҷдл

دجاجه، نبیند گزندی ز اجدل

Зҷоҷаҳ набинад шикастии зи ҷлмд

زجاجه نبیند شکستی ز جلمد

Ҳарифӣ ки аз лутфу қаҳраши муҳайё

حریفی که از لطف و قهرش مهیا

Шароби мҳно , ҳисом маанд

شراب مهنا، حسام مهند

Чу бо ҳам нишинед ва доред суҳбат

چو با هم نشینید و دارید صحبت

Бкнҷӣ , на девӣ дар онҷо ва на дад

بکنجی، نه دیوی در آنجا و نه دد

Ғанимати шуморид , эй васлатони хуш ;

غنیمت شمارید، ای وصلتان خوش؛

зи ман ёд оред , эй ҳиҷратони бад

ز من یاد آرید، ای هجرتان بد

Ту дарёӣу васл ӯ , фасли Нитсаон

تو دریایی و وصل او، فصل نیسان

Ту хуршедӣ ва , қурб ӯ баъди абъд !

تو خورشیدی و، قرب او بعد ابعد!

Дар он шаҳри ҳмсҳбтони ироқӣ ;

در آن شهر همصحبتان عراقی؛

Ки ҳастанд афзӯни биҳамдиллоҳ аз ҳад

که هستند افزون بحمدالله از حد

Чу бинӣ , саломии даҳ аз ман боишон ;

چو بینی، سلامی ده از من بایشان؛

Пас онгаҳ бтأииди сидқ эй муаййид

پس آنگه بتأیید صدق ای مؤید

Бигӯ : эй куҳани дӯстдорони икдл

بگو: ای کهن دوستداران یکدل

Бигӯ : эй накӯи аҳди ёрони зўолид

بگو: ای نکو عهد یاران ذوالید

Раво нест донед дар кеши ёрӣ

روا نیست دانید در کیش یاری

зи ёрони дерини фаромӯшии ин ҳад

ز یاران دیرین فراموشی این حد

Вагар аҳдашони рафтаи бинии зи хотир

وگر عهدشان رفته بینی ز خاطر

Худоро ки барбанд аҳдии муҷаддад

خدا را که بربند عهدی مجدد

Чу бандии зи нўъҳд аз ман баҳри як

چو بندی ز نوعهد از من بهر یک

Бсди гӯна савганд мекун мؤкд

بصد گونه سوگند میکن مؤکد

Ки бимҳрӣ аз дӯстонаст нохуш

که بیمهری از دوستان است ناخوش

Ки бадаҳдӣ аз аҳли дониш буд бад

که بدعهدی از اهل دانش بود بد

РФиқо , шФиқо , анисои ҳбибо

رفیقا، شفیقا، انیسا حبیبا

Ки васф камолат нагардад мъдд

که وصف کمالت نگردد معدد

Сикандар агар басти зи оҳани сад акнӯн

سکندر اگر بست ز آهن سد اکنون

зи баҳри хаёлам ки ганҷӣаст мътд

ز بحر خیالم که گنجی است معتد

зи баси гавҳари назми корм , тавонам

ز بس گوهر نظم کآرم، توانم

Ки аз танагии қофия раҳ кунам сад

که از تنگی قافیه ره کنم سد

Вале хориҷ оҳанг шуд тори қонӯн

ولی خارج آهنگ شد تار قانون

Шуд он дам ки сози дуоро кунам шуд

شد آن دم که ساز دعا را کنم شد

Ало то дамади зи осмони нури яздон

الا تا دمد ز آسمان نور یزدان

Ало то буд дар ҷаҳони дайни Аҳмад

الا تا بود در جهان دین احمد

Худо созадат кор ва , лутфи худоӣ ;

خدا سازدت کار و، لطف خدایی؛

Муҳамади туро ёр ва , дайни Муҳамад !

محمد تو را یار و، دین محمد!