Розӣ ки аз ёрони ниҳон , бо ёр гуфтам борҳо ;

رازی که از یاران نهان، با یار گفتم بارها؛

Зин пас нишоед гуфтанам , кӯраст ҷузи ман ёрҳо !

زین پس نشاید گفتنم، کور است جز من یارها!

Ман васли ёрами орзӯ , ӯро басӯии ғайри рӯ ;

من وصل یارم آرزو، او را بسوی غیر رو؛

На ман гунаҳ дорам на ӯ , кор диласт ин корҳо !

نه من گنه دارم نه او، کار دل است این کارها!

Зулфат битобу бардаи тоб , аз ҷони рӯзи ошуфтагон

زلفت بتاب و برده تاب، از جان روز آشفتگان

Чашмат бихобу бардаи хоб аз чашми ин бедорҳо

چشمت بخواب و برده خواب از چشم این بیدارها

Донеи зи бахти вожгӯн , аҳволи мо чунаст чун

دانی ز بخت واژگون، احوال ما چون است چون

Чун номаҳо ореи бурун , аз рахнаи деворҳо !

چون نامه‌ها آری برون، از رخنهٔ دیوارها!