То кӣ ба дарат нолим , ҳршби ману дарбонҳо ?

تا کی به درت نالیم، هرشب من و دربان‌ها؟

Онҳо зи фиғони ман , ман аз ситами онҳо ? !

آنها ز فغان من، من از ستم آن‌ها؟!

Домони туам шояд , каз саъй ба даст ояд ;

دامان توام شاید، کز سعی به دست آید؛

Лек оҳ ки мебояд зад даст ба домон ҳо

لیک آه که می‌باید زد دست به دامان‌ها

Якбори буруновар , зон чоки гиребони сар

یکبار برون آور، زان چاک گریبان سر

Чун рафта фурӯ бингар сарҳо ба гиребон ҳо

چون رفته فرو بنگر سرها به گریبان‌ها

эй ҷисми ту ҷони пок , дар роҳи ту ҷонҳо хок ;

ای جسم تو جان پاک، در راه تو جان‌ها خاک؛

Ҳар сӯи гузарии чолок , бар бод равад ҷон ҳо

هر سو گذری چالاک، بر باد رود جان‌ها

Сад тири фузун ё кам , аз ту ба дили чокам ;

صد تیر فزون یا کم، از تو به دل چاکم؛

Гум гашта ва аз хокам , пайдо шудаи пайконҳо !

گم‌گشته و از خاکم، پیدا شده پیکان‌ها!

НоРоми зи табибони ёд , дорам ба дили ношод ;

نارم ز طبیبان یاد، دارم به دل ناشاد؛

Дарди ту ва натавон дод , ин дард ба дармон ҳо

درد تو و نتوان داد، این درد به درمان‌ها

То чанд дилат ларзад , зини ғам ки хаташ сар зад ? !

تا چند دلت لرزد، زین غم که خطش سر زد؟!

Ин сабзаи туро арзади озар ба гулистонҳо !

این سبزه تو را ارزد آذر به گلستان‌ها!