Май Ромади сайёд , аз нолидан мо дар қафас ;
میرمد صیاد، از نالیدن ما در قفس؛
Вой бар мурғӣ ки бо мо май наад по дар қафас
وای بر مرغی که با ما مینهد پا در قفس
Онкии басти имшаби раҳам бар остон аз нағма , кош
آنکه بست امشب رهم بر آستان از نغمه، کاش
Бошадаш бар нолаи ман , гӯши фардо дар қафас
باشدش بر نالهٔ من، گوش فردا در قفس
Ҷони барад аз нолаи ҷони сӯзи ман мурғӣ ба боғ
جان برد از نالهٔ جانسوز من مرغی به باغ
Гар набудам боз бояд буд танҳо дар қафас
گر نبودم باز باید بود تنها در قفس
Нави гирифторам , ба дилтангӣ накардам ху ҳануз
نو گرفتارم، به دلتنگی نکردم خو هنوز
Оҳ агар ғофил фитад чашмам ба саҳро дар қафас
آه اگر غافل فتد چشمم به صحرا در قفس
Буии гул , ҳаргизи проФшонм ба гулзорӣ накард ;
بوی گل، هرگز پرافشانم به گلزاری نکرد؛
Гоҳ-гоҳе дидаам рӯй гул , аммо дар қафас !
گاهگاهی دیدهام روی گل، اما در قفس!
То ба овоз ки бошад гӯши сайёди ошно ? !
تا به آواز که باشد گوش صیاد آشنا؟!
Булбули андар ошён менолад ва , мо дар қафас !
بلبل اندر آشیان مینالد و، ما در قفس!
Андалеби боғи ишқи озар , буд кораши мудом
عندلیب باغ عشق آذر، بود کارش مدام
Нола ё дар дом , ё дар ошён ё дар қафас !
ناله یا در دام، یا در آشیان یا در قفس!