То ман афтодам ба дом , афтод ғавғо дар қафас ;
تا من افتادم به دام، افتاد غوغا در قفس؛
Каси дарин ғавғо ба ман мушкил диҳад ҷо дар қафас
کس درین غوغا به من مشکل دهد جا در قفس
Дар чаман , аз нолаи мурғон , касе имшаб нахуфт ;
در چمن، از نالهٔ مرغان، کسی امشب نخفت؛
Андалебии тоза афтодааст гуё дар қафас !
عندلیبی تازه افتاده است گویا در قفس!
На ҳамин мурғи чаман , аз нолаам дар нола буд ;
نه همین مرغ چمن، از نالهام در ناله بود؛
То ман афтодам ба дом , афтод ғавғо дар қафас
تا من افتادم به دام، افتاد غوغا در قفس
Аз фаромӯшии сайёдам , дил омад дар фиғон
از فراموشی صیادم، دل آمد در فغان
Бишинавам аз андалебии нола ҳарҷо дар қафас
بشنوم از عندلیبی ناله هرجا در قفس
Нест бо завқи асирӣ , аз баҳорами огаҳӣ ;
نیست با ذوق اسیری، از بهارم آگهی؛
Бар машомам мехӯрд буии гул , аммо дар қафас !
بر مشامم میخورد بوی گل، اما در قفس!
Хӯн кунӣ аз нағмаам то кӣ дил эй мурғи чаман ?
خون کنی از نغمهام تا کی دل ای مرغ چمن؟
наметавонам кард ман ҳам нола , аммо дар қафас !
میتوانم کرد من هم ناله، اما در قفس!
эй ки майгирӣ суроғи моу дмсози мо
ای که میگیری سراغ ما و دمساز ما
Дай ба боғ , имрӯз дар домему фардо дар қафас !
دی به باغ، امروز در دامیم و فردا در قفس!
Гуфтӣ озари рӯзу шаб аз чист нолон дар Ироқ ? !
گفتی آذر روز و شب از چیست نالان در عراق؟!
Аз ҳам овозони худ мондааст танҳо дар қафас !
از همآوازان خود مانده است تنها در قفس!