Бе ту чу май дар қадаҳи резаму шукр ба ҷом

بی‌تو چو می در قدح ریزم و شکر به جام

Хӯн буд он дар ҷигар , заҳр шавад ин ба ком

خون بود آن در جگر، زهر شود این به کام

Қад чу фарозӣ ба боғ , рух чу фурӯзӣ зи бом

قد چو فرازی به باغ، رخ چو فروزی ز بام

Сарвӣу сарви баланд , моҳӣ ва , моҳи тамом !

سروی و سرو بلند، ماهی و، ماه تمام!

Бар сари Кувайти марез , хӯни маро кӣ равост

بر سر کویت مریز، خون مرا کی رواست

Куштани сайди ҳарам , хосса ба байтулҳаром ? !

کشتن صید حرم، خاصه به بیت الحرام؟!

Рӯзу шаб аз шавқи вай , бар сари роҳам ки кӣ ;

روز و شب از شوق وی، بر سر راهم که کی؛

Қосиди фархундаи пай , ояду оради паём

قاصد فرخنده‌پی، آید و آرد پیام

Сидгаҳи ишқи рост , хосиятии кондрў ;

صیدگه عشق راست، خاصیتی کاندرو؛

Сайд ки зирак тараст , зӯдтар уфтад ба дом !

صید که زیرک‌تر است، زودتر افتد به دام!

Ёр чу умр аз барам , рафт шитобони балӣ

یار چو عمر از برم، رفت شتابان بلی

Ёр надорад вафо , умр надорад давом

یار ندارد وفا، عمر ندارد دوام

Ханда кунӣ чун зи лутф , шонаи занӣ чун ба зулф ;

خنده کنی چون ز لطف، شانه زنی چون به زلف؛

Ҳуққаи гавҳари куҷо ? таблаи анбари кадом ? !

حقهٔ گوهر کجا؟ طبلهٔ عنبر کدام؟!

Гар талабами васли ту , куштанӣам ; каз азал ,

گر طلبم وصل تو، کشتنی‌ام؛ کز ازل،

Хӯн миннат шуд ҳалол , васл туам шуд ҳаром !

خون منت شد حلال، وصل توام شد حرام!

Ғайри зи шавқи висол , хандаи занони рӯзу шаб

غیر ز شوق وصال، خنده‌زنان روز و شب

Озар аз андӯҳи ҳиҷр , гиряи кунони субҳу шом

آذر از اندوه هجر، گریه‌کنان صبح و شام