Миннати ҷафои зи вафои баргузӣда омадаам !
منت جفا ز وفا برگزیده آمدهام!
Туро гумон ки вафоят шунида омадаам ? !
تو را گمان که وفایت شنیده آمدهام؟
Маро чаҳ бими зи куштани диҳӣ ? ! ки ман худ ро
مرا چه بیم ز کشتن دهی که من خود را
Бар остона ӣ ту куштаи дида омадаам !
بر آستانهٔ تو کشته دیده آمدهام!
зи дасти ман чаҳ кашии доман ? ин ҳамон даст аст
ز دست من چه کشی دامن، این همان دست است
Ки ман зи доман хубон кашида омада ам
که من ز دامن خوبان کشیده آمدهام
Дар қафас , брх ман мабанд ; он мурғам ,
درِ قفس به رخ من مبند، آن مرغم
Ки фасли гул , з гулистон парида омадаам !
که فصل گل، ز گلستان پریده آمدهام!
Марои бгўшаҳ ӣ чашмӣ наме навозӣ ва , ман
مرا به گوشهٔ چشمی، نمی نوازی و من
зи ҷилваи гоҳи ғизолони рамида омада ам
ز جلوهگاه غزالان رمیده آمدهام
Блби нмирсдти ханда бар ман , ин зулмаст ;
به لب نمیرسدت خنده بر من، این ظلم است
Ки ҷони зи шавқи ту бар лаби расида омадаам !
که جان ز شوق تو بر لب رسیده آمدهام!
Мапуаш чоки гиребони змн , ки ман ҳамаи ҷо
مپوش چاک گریبان ز من، که من همه جا
Бойени умеди гиребони дарида омадаам !
به این امید گریبان دریده آمدهام!
Шунидаам зи ситами куштае ту озар ро
شنیدهام ز ستم کشتهای تو آذر را
зи изтироб , дилам орамида омада ам
ز اضطراب دلم، آرمیده آمدهام