Шуд умр ва , зи айёми дил шод надидам ;

شد عمر و، ز ایام دل شاد ندیدم؛

Рӯзӣ ки аз он рӯз кунам ёд надидам

روزی که از آن روز کنم یاد ندیدم

Як сайд , бмҳрўмӣ ман нест , ки ноком

یک صید، بمحرومی من نیست، که ناکام

Дар кунҷи қафаси мардум ва сайёд надидам !

در کنج قفس مردم و صیاد ندیدم!

Сартосари ин бодияро гаштам ва , як сайд

سرتاسر این بادیه را گشتم و، یک صید

Аз доми ғами ишқи ту озод надидам !

از دام غم عشق تو آزاد ندیدم!

Ҷуз рӯй ту , каз оҳ барафрӯхт шаби васл

جز روی تو، کز آه برافروخت شب وصل

Шамъӣ ки фурӯзон шавад аз бод надидам

شمعی که فروزان شود از باد ندیدم

Хусрави з ҷаҳон мешуд ва мегуфт ки судӣ

خسرو ز جهان میشد و میگفت که سودی

Ҷузи қатли худ , аз куштан Фарҳод надидам !

جز قتل خود، از کشتن فرهاد ندیدم!

Фарёд ки то кишвари ҳасан ту шуд обод

فریاد که تا کشور حسن تو شد آباد

Як дил ки тавон гуфтанаш обод надидам

یک دل که توان گفتنش آباد ندیدم

Озари ҳама ӣ умр , Бишогирдии муштоқ

آذر همه ی عمر، بشاگردی مشتاق

Шодам , ки ба устодяш устод надидам

شادم، که به استادیش استاد ندیدم