Гар рӯй ту байнаму бимирам

گر روی تو بینم و بمیرم

Саҳласт , бойени гунаҳи мгирм

سهل است، باین گنه مگیرم

Ҷузи ном ту нест бар забонам

جز نام تو نیست بر زبانم

Ҷузи ёд ту нест дар замирам

جز یاد تو نیست در ضمیرم

Ман фохтаам , ту сарв яъне

من فاخته ام، تو سرو یعنی

Ту озодӣ ва ман асирам

تو آزادی و من اسیرم

Уфтам агар аз пят аҷаб нест

افتم اگر از پیت عجب نیست

Ту муҳташамӣ ва ман фақирам

تو محتشمی و من فقیرم

Гар бурдоранд сари бтиғм

گر بردارند سر بتیغم

Гар бишкофанд дили бтирм

گر بشکافند دل بتیرم

Сар аз қадами ту бар надорам

سر از قدم تو بر ندارم

Дил аз меҳри ту бар нагирам

دل از مهر تو بر نگیرم

Ҳаст аз ғамат эй ҷавони фароғат

هست از غمت ای جوان فراغت

Аз сарзаниши ҷавону перам

از سرزنش جوان و پیرم

Субҳ идаст , ё зи ҷонон

صبح عید است، یا ز جانان

Оварда бишоратии бширам ? !

آورده بشارتی بشیرم؟!

ё боди сабои зи хоки он кӯй

یا باد صبا ز خاک آن کوی

Афшонда ба перҳани абирам ? !

افشانده به پیرهن عبیرم؟!

Гар дар ҳамаи кори бедилам , лек

گر در همه کار بیدلم، لیک

Дар додани дил , басии далерам

در دادن دل، بسی دلیرم

Гар панди диҳии бмнъм аз ишқ

گر پند دهی بمنعم از عشق

Озар , бхлоФи ногузирам !

آذر، بخلاف ناگزیرم!

Кин панди зи кас наме писандам

کاین پند ز کس نمی پسندم

Венаи манъи зи кас наме пазирам

وین منع ز کس نمی پذیرم