Ғамин , чанд аз ?бирт бо чашм хӯн олуд бархезам ? !
غمین، چند از برت با چشم خون آلود برخیزم؟!
Раҳо кун , то ҷамолати байнам ва хушнӯд бархезам !
رها کن، تا جمالت بینم و خشنود برخیزم!
Нишонда бар дарат нохондаи шавқам , то чаҳ фармое ?
نشانده بر درت ناخوانده شوقم، تا چه فرمایی؟
Агар мақбул биншинам , вагар мардӯд бархезам ? !
اگر مقبول بنشینم، وگر مردود برخیزم؟!
Пас аз дерӣ нишастам дӯш , чун дар гӯшае сармаст
پس از دیری نشستم دوش، چون در گوشهای سرمست
Нишондии ғайрро паҳлавии ман , то зуд бархезам
نشاندی غیر را پهلوی من، تا زود برخیزم
Чу дар базмат нишастам , музтариби гаштӣ , сарати гирдам
چو در بزمت نشستم، مضطرب گشتی، سرت گردم
Агар аз рафтанам дил хоҳадат осуд бархезам !
اگر از رفتنم دل خواهدت آسود برخیزم!
Задӣ аз дидани бегонагон , сад таъна бар дарбон
زدی از دیدن بیگانگان، صد طعنه بر دربان
Муродати зини сухан ,гар рафтан ман буд бархезам !
مرادت زین سخن، گر رفتن من بود برخیزم!
зи ёри умедвор , аз осмонами бадгумон ё раб ;
ز یار امیدوار، از آسمانم بدگمان یا رب؛
Нишонд то куҷо чун з остон фармуд бархезам !
نشاند تا کجا چون ز آستان فرمود برخیزم!
Чу дар маҷлис нишинам , то наранҷад ғайри азу ; пинҳон
چو در مجلس نشینم، تا نرنجد غیر ازو؛ پنهان
Навиди хилват хосам диҳад , то зуд бархезам !
نوید خلوت خاصم دهد، تا زود برخیزم!
зи рашки ғайр , дар базмаши кашам то чанд оҳи озар ? !
ز رشک غیر، در بزمش کشم تا چند آه آذر؟!
Нашуд то тира дар чашмами ҷаҳони зин дӯд бархезам ! !
نشد تا تیره در چشمم جهان زین دود برخیزم!!