Ҷон медиҳад ҷон , он лаъли хандон

جان میدهد جان، آن لعل خندان

Дил мебарад дил , он ақди дандон

دل میبرد دل، آن عقد دندان

Хуш онкӣ гарем , чун абрӯи байнам ;

خوش آنکه گریم، چون ابرو بینم؛

Он ғунчаи лабро , зон гиряи хандон

آن غنچه لب را، زان گریه خندان

Чун дар барорам , ӯро гузорам

چون در برآرم، او را گذارم

Лаб бар лаб ӯ , чун арҷмандон

لب بر لب او، چون ارجمندان

Ҳам ман ба дандони гирами лаб ӯ

هم من به دندان گیرم لب او

Ҳам ӯ лаб ман гирад ба дандон

هم او لب من گیرد به دندان