Шоҳии ту ва , шоҳони ҷаҳони ҳамчуи ғуломон

شاهی تو و، شاهان جهان همچو غلامان

Бӯсанд ғуломони туро , гӯшаи домон

بوسند غلامان تو را، گوشهٔ دامان

Нолони ман ва , дар замзамаи мурғони чамани гирд

نالان من و، در زمزمه مرغان چمن گرد

Гирёни ман ва , дар қаҳқаҳаи Кебекони хиромон !

گریان من و، در قهقهه کبکان خرامان!

Хуши онкӣ ба ҳам дарди дил худ бишуморем

خوش آنکه به هم درد دل خود بشماریم

Дар сояи девори ман ва , бар лаби боми он

در سایهٔ دیوار من و، بر لب بام آن

Гуфтӣ : чаҳ кунӣ чун зи миён теғ барорам ? !

گفتی: چه کنی چون ز میان تیغ برآرم؟!

Ҷузи шукр чаҳ ояд зи ман бесару сомон ? !

جز شکر چه آید ز من بی‌سر و سامان؟!

Озар , зи накӯёни тамаъи меҳр ва вафо дошт

آذر، ز نکویان طمع مهر و وفا داشت

Ғофил ки алии алъошқи ҳٰзони ҳаромон !

غافل که عَلَی‌الْعاشِق هٰذانِ حَرامان!