Нишаста микшон , аҳли ҳавас дар хилвати ҷонон ;

نشسته میکشان، اهل هوس در خلوت جانان؛

Марои берун дар бояд кашӣдан нози дарбонон

مرا بیرون در باید کشیدن ناز دربانان

Чаҳ дар шери ту кофари кеш модар карда дар тифлӣ

چه در شیر تو کافر کیش مادر کرده در طفلی

Ки ширин дар мазоқ ояд туро хӯни мусулмонон ? !

که شیرین در مذاق آید تو را خون مسلمانان؟!

Батон резанд агар хӯнам , ғами ҷонам на ; лек аз хӯн

بتان ریزند اگر خونم، غم جانم نه؛ لیک از خون

Шавад олӯдаи тарсами домани ин покдомонон

شود آلوده ترسم دامن این پاکدامانان

Агар дар чоки пероҳани намоеи нори пистон ро

اگر در چاک پیراهن نمایی نار پستان را

зи ғайрат хӯн шавад дил дар даруни норпстонон

ز غیرت خون شود دل در درون نارپستانان

Бкўиш мерӯм нохонда аз битоқтӣ ҳар дам

بکویش میروم ناخوانده از بیطاقتی هر دم

Вале зон рафтанами шарманда , чун нохондаи меҳмонон

ولی زان رفتنم شرمنده، چون ناخوانده مهمانان

На тарсами космони баргардад аз ман , лек аз он тарсам

نه ترسم کآسمان برگردد از من، لیک از آن ترسم

Ки баргарданд аз ман бигнаҳи баргаштаи мижгонон

که برگردند از من بیگنه برگشته مژگانان

Хуши он соъат ки нолони уфтам аз паии ноқа ӣ ӯ ро

خوش آن ساعت که نالان افتم از پی ناقه ی او را

Чу маҷнӯн , аз қафои маҳмили Лайлӣ ҳаддӣ хонон

چو مجنون، از قفای محمل لیلی حدی خوانان

Марогар кишти тарсои зодае , хӯнами бҳли бодаш ;

مرا گر کشت ترسا زاده‌ای، خونم بحل بادش؛

Ба маҳшари доман ӯро мгирид эй мусулмонон

به محشر دامن او را مگیرید ای مسلمانان

Ба базми хоси ҷонон , нест озарро раҳеи оре

به بزم خاص جانان، نیست آذر را رهی آری

Гадоёнро набошад раҳ ба хилватгоҳи султонон

گدایان را نباشد ره به خلوتگاه سلطانان