Аз ханда чаҳ олӯда шавад лаби бътобт

از خنده چه آلوده شود لب بعتابت

Заҳр аз шукрат мечакад ва , оташ аз обат

زهر از شکرت میچکد و، آتش از آبت

Аз қатли ман бигнаҳ , эй шӯх бипарҳез

از قتل من بیگنه، ای شوخ بپرهیز

Кон нест гуноҳӣ ки нависанд савобат

کان نیست گناهی که نویسند ثوابت

Ҳоҷиби надиҳади роҳам ва хоҳам ки наоне

حاجب ندهد راهم و خواهم که نهانی

Гӯям бтўи ҳарфӣ ва барорам зи ҳиҷобат

گویم بتو حرفی و برآرم ز حجابت

Охир чаҳ бўиронии дил ӣнҳама кӯшӣ ? !

آخر چه بویرانی دل اینهمه کوشی؟!

Ҷуз дил набӯд хона ӣӣ , эй хонаи харобат !

جز دل نبود خانه یی، ای خانه خرابت!

Аз хӯни асирон , чу кашии ҷому шӯии маст ;

از خون اسیران، چو کشی جام و شوی مست؛

Ҷузи мурғи дил сӯхтагон нест кабобат

جز مرغ دل سوختگان نیست کبابت

То рӯз гузорем бзонўи сарв аз ғам

تا روز گذاریم بزانو سرو از غم

Хобӣ на шаби ҳиҷр , ки байнем бихобат

خوابی نه شب هجر، که بینیم بخوابت

Озар бҳлт кард , магар чанд тавон гуфт

آذر بحلت کرد، مگر چند توان گفت

Дар рӯзи ҳисоб аз ғами беруни зи ҳисобат ? !

در روز حساب از غم بیرون ز حسابت؟!