Кӣ ёри резади хӯни ёр , онгоҳи ёрии ҳамчуи ту ? !

کی یار ریزد خون یار، آنگاه یاری همچو تو؟!

Охир ки аз ёрон бигӯ кардааст кории ҳамчуи ту ? !

آخر که از یاران بگو کرده است کاری همچو تو؟!

Тозии тугар Рахши ҷафо , кӣ ҷон баранд аҳли вафо ? !

تازی تو گر رخش جفا، کی جان برند اهل وفا؟!

Мискини шикорӣ каз қафо , дорад шикории ҳамчуи ту ? !

مسکین شکاری کز قفا، دارد شکاری همچو تو؟!

Хӯнам бирез эй сими тан , чун кас нахоҳад хостан ;

خونم بریز ای سیم‌تن، چون کس نخواهد خواستن؛

Хӯни гадои ҳамчуи ман , аз шаҳриёрии ҳамчуи ту !

خون گدایی همچو من، از شهریاری همچو تو!

Аз баси зи ғами хӯн хӯрданам , мушкил буд ҷони бурданам ;

از بس ز غم خون خوردنم، مشکل بود جان بردنم؛

Зулмаст аз ғами мурданам , бо ғмгсории ҳамчуи ту !

ظلم است از غم مردنم، با غمگساری همچو تو!

Бас аз пят эй бе вафои афтодам , афтодами зи по ;

بس از پِیَت ای بی‌وفا افتادم، افتادم ز پا ؛

Аммо сегӣ чун ман куҷо , гирад шикории ҳамчуи ту ? !

اما سگی چون من کجا، گیرد شکاری همچو تو؟!

эй гули ним ғмигни басӣ ,гар бинмт бо ҳар хасӣ ;

ای گل نیم غمیگن بسی، گر بینمت با هر خسی؛

Донам насозад бо касе , носозгории ҳамчуи ту !

دانم نسازد با کسی، ناسازگاری همچو تو!

Дай гуфтамаш : сарву саман , бар руста чун ту дар чаман ;

دی گفتمش: سرو و سمن، بر رسته چون تو در چمن؛

ӯ гуфт : гуфтӣ ҳамчуи ман ? ! - ман гуфтам : ореи ҳамчуи ту !

او گفت: گفتی همچو من؟! - من گفتم: آری همچو تو!

Гуфто : азин кӯ пас бирав , дил кун биор нави гарав ;

گفتا: ازین کو پس برو، دل کن بیار نو گرو؛

Гуфтам : на ҳарфӣ май шинави кӯи ёру ёрии ҳамчуи ту ? !

گفتم: نه حرفی می‌شنو کو یار و یاری همچو تو؟!

Гуфто : нагардад кас дигар , хунини дилу хунини ҷигар

گفتا: نگردد کس دگر، خونین‌دل و خونین‌جگر

Озар буд ёрӣ агар , дар ҳар диёрии ҳамчуи ту !

آذر بود یاری اگر، در هر دیاری همچو تو!