Ҳасратам инаст дар дил , каз фироқ рӯй ту

حسرتم این است در دل، کز فراق روی تو

Чун сипорам ҷон , супорандам бхоки кӯии ту

چون سپارم جان، سپارندم بخاک کوی تو

Рафтам аз кӯии ту гирён , лек рашкам мекашад ;

رفتم از کوی تو گریان، لیک رشکم میکشد؛

Каз сиришкам ғайр хоҳад ҷусти роҳи кӯии ту

کز سرشکم غیر خواهد جست راه کوی تو

Даста ӣ гул , субҳ дар дастат чу байнам дар чаман

دسته ی گل، صبح در دستت چو بینم در چمن

Булбул аз буи гул уфтад маст ва ман аз буии ту

بلبل از بوی گل افتد مست و من از بوی تو

Рашки микштм , агар хуии ту чун рӯй ту буд

رشک میکشتم، اگر خوی تو چون روی تو بود

Ғайрро маҳрӯм аз рӯй ту дорад хуии ту

غیر را محروم از روی تو دارد خوی تو

Баъди азин , ин муддаӣ чун бар дар ҷонон рӯй

بعد ازین، ای مدعی چون بر در جانان روی

Ман ҳам оем аз қафоу истами паҳлавии ту

من هم آیم از قفا و ایستم پهلوی تو

ё туро бенанд ва бигушоӣанд дар бар рӯй ман

یا تو را بینند و بگشایند در بر روی من

ё марои бенанду нгшоинд дар бар рӯй ту

یا مرا بینند و نگشایند در بر روی تو

То кунанд аз содаи лўҳиҳои озари огаҳат

تا کنند از ساده لوحیهای آذر آگهت

Қосид аз ваии нома ӣ нанавиштаи оради сӯии ту

قاصد از وی نامه ی ننوشته آرد سوی تو