Нмикнми гила , аммо зи биўФоӣии ту

نمیکنم گله، اما ز بیوفائی تو

Бони расида ки осон шавад ҷудои ту

بآن رسیده که آسان شود جدایی تو

Худоӣ донад ва , он каз ту шуд чу ман навмед ;

خدای داند و، آن کز تو شد چو من نومید؛

Ки эътимод нишоед бар ошнои ту

که اعتماد نشاید بر آشنایی تو

зи халафи ваъда , барандӣ чу ман барории ном ;

ز خلف وعده، برندی چو من برآری نام؛

Агар чаҳ шуҳра ӣ шаҳраст порсоеи ту

اگر چه شهره ی شهر است پارسایی تو

Ғамам фузуд зи узри тағофули ту , дареғ

غمم فزود ز عذر تغافل تو، دریغ

Ки шуд шикастаи терми дили зи мумиёеи ту

که شد شکسته ترم دل ز مومیایی تو

Раҳ харобаам , аз дигарон мапурсу биё

ره خرابه ام، از دیگران مپرس و بیا

Ки мекунад дили гмгштаҳи раҳнамоеи ту

که میکند دل گمگشته رهنمایی تو

Сабо , бигӯ ба сабоҳӣ , ки аз навой ҳазор

صبا، بگو به صباحی، که از نوای هزار

Ҳазор бори маро ба сухани сароеи ту

هزار بار مرا به سخن سرایی تو

Вале зи зулфи арӯсони табъи озар низ

ولی ز زلف عروسان طبع آذر نیز

Дамади абир чу бинад грҳгшоиии ту !

دمد عبیر چو بیند گرهگشایی تو!