Ҳар касе ёр касе , ту аз ман дилбохтаи гул

هر کسی یار کسی، تو از من دلباخته گل

зи булбул , шамъ аз парвонаи сарв аз фохта

ز بلبل، شمع از پروانه سرو از فاخته

Аз дигар ёрон надорам чашми ёрӣ , чун маро

از دگر یاران ندارم چشم یاری، چون مرا

Чашми захми рӯзгор аз чашм ёр андохта

چشم زخم روزگار از چشم یار انداخته

Сарв , сар аз боғ берун кард , кат бинад хиром ;

سرو، سر از باغ بیرون کرد، کت بیند خرام؛

Халқ , пиндоранд каз шавкати сиррии афрохта

خلق، پندارند کز شوکت سری افراخته

Бози имшаб , навбат зорӣаст эй мурғи саҳар

باز امشب، نوبت زاری است ای مرغ سحر

Нола ӣӣ сар кун , ки заъфам аз забон андохта !

ناله یی سر کن، که ضعفم از زبان انداخته!

эй ки гуфтӣ : баъди азин кори ту рохўоҳими сохт

ای که گفتی: بعد ازین کار تو راخواهیم ساخت

Фикр дигар кун , ки ҳиҷрони кори моро сохта !

فکر دیگر کن، که هجران کار ما را ساخته!

Бскаҳ аз захми хаданг ӯ бахуд болида ам

بسکه از زخم خدنگ او بخود بالیده ام

Дар миёни куштагонами дидау нашинохта !

در میان کشتگانم دیده و نشناخته!

Гар басари вақт асирон мерӯй , вақтаст вақт

گر بسر وقت اسیران میروی، وقت است وقت

Козри имшаби хона аз номаҳрамони пардохта

کآذر امشب خانه از نامحرمان پرداخته