Марои бҷрми вафои ман аз ҷафои киштӣ

مرا بجرم وفای من از جفا کشتی

Ҷафои нигар , ки чу дидӣ зи ман вафои киштӣ !

جفا نگر، که چو دیدی ز من وفا کشتی!

Бони гуноҳ , ки бегонаро касе бикашад

بآن گناه، که بیگانه را کسی بکشد

Ту биўФо , ҳамаи ёрони ошнои киштӣ

تو بیوفا، همه یاران آشنا کشتی

Нашуд зи қайди ту мурғии раҳо , магари мурғӣ

نشد ز قید تو مرغی رها، مگر مرغی

Кигар зи кунҷ қафас кардяш раҳои киштӣ

که گر ز کنج قفس کردیش رها کشتی

Чу огаҳаст худо , рӯзи ҳашар узрат чист ? !

چو آگه است خدا، روز حشر عذرت چیست؟!

Ниҳони зи халқ агар имрӯзат аз ҷафои киштӣ ? !

نهان ز خلق اگر امروزت از جفا کشتی؟!

Фиғони зи куштанам , акнӯн ки зинда аз ҷаврат

فغان ز کشتنم، اکنون که زنده از جورت

Касе намонад ки гуяд : маро чаро киштӣ ? !

کسی نماند که گوید: مرا چرا کشتی؟!

зи хайли бигнҳон , кас намонад дар Кувайт

ز خیل بیگنهان، کس نماند در کویت

Ба теғи ҷаври марои бигноаҳ то киштӣ

به تیغ جور مرا بیگناه تا کشتی

Миёни мардуми олам , басаст ин таънат

میان مردم عالم، بس است این طعنت

Ки подшоҳи ҷаҳон будӣу гадои киштӣ

که پادشاه جهان بودی و گدا کشتی

Чу шуд шикори ту мурғи дилам , нмидонм

چو شد شکار تو مرغ دلم، نمیدانم

Ки доряши бқФси бози асир , ё киштӣ ? !

که داریش بقفس باز اسیر، یا کشتی؟!

Чаҳ хоҷае ту , ки ҳар бандаро ки донистӣ

چه خواجه ای تو، که هر بنده را که دانستی

Нмикнди бтўи даъвии хўнбҳои киштӣ ? !

نمیکند بتو دعوی خونبها کشتی؟!

Маро ки дард накишт , эй табиби ҳайронам ;

مرا که درد نکشت، ای طبیب حیرانم؛

Чаҳ душмании бмнт буд , каз давои киштӣ

چه دشمنی بمنت بود، کز دوا کشتی

Бхоки пои тўош то сипорам аз ёрӣ

بخاک پای تواش تا سپارم از یاری

Бигӯ ки озари бечораро куҷои киштӣ ? !

بگو که آذر بیچاره را کجا کشتی؟!