эй боди бомдодӣ , миоиӣ аз чаҳ водӣ ? !

ای باد بامدادی، میآیی از چه وادی؟!

Каз бедилони баромади фарёди воФؤодӣ !

کز بیدلان برآمد فریاد وافؤادی!

Гуфтам : биё , ки обӣ бар оташам фишонӣ ;

گفتم: بیا، که آبی بر آتشم فشانی؛

Дардо ки то раседӣ , хокам ббод додӣ !

دردا که تا رسیدی، خاکم بباد دادی!

Соқии каллаи шикаста , мутриби таронаи баста ;

ساقی کله شکسته، مطرب ترانه بسته؛

Мо ғофил ва нишаста ғам дар камӣни шодӣ

ما غافل و نشسته غم در کمین شادی

эй дил , зи бими хеш , гуфтам : Марви бкўиш ;

ای دل، ز بیم خویَش، گفتم: مرو بکویش؛

Дидӣ надидаи рӯйиш , аз чашмаши аўФтодӣ

دیدی ندیده رویش، از چشمش اوفتادی

Будем ҳамзабонаш , бо мо нагуфт ҳарфӣ ;

بودیم همزبانش، با ما نگفت حرفی؛

Рафтем зи остонаш , аз мо накард ёдӣ !

رفتیم ز آستانش، از ما نکرد یادی!

Аз сӯзи оташи таб , ҷонам расед бар лаб ;

از سوز آتش تب، جانم رسید بر لب؛

ё аз вафои ту имшаби лаб бар лабам наҳодӣ ? !

یا از وفا تو امشب لب بر لبم نهادی؟!

Аз ҳар тарафи давидам , рӯй дилӣ надидам

از هر طرف دویدم، روی دلی ندیدم

Ночор орамидам , дар кӯии ноМуродӣ

ناچار آرمیدم، در کوی نامرادی

Соқии бамии зи сина , рафтааст гирди кӣна

ساقی بمی ز سینه، رفته است گرد کینه

Тўбўои ман алъдоўаҳ , ё мъшри алоъодӣ

توبوا من العداوة، یا معشر الاعادی

Аз тираи бахтии озар , аз ман рамидаи дилбар

از تیره بختی آذر، از من رمیده دلبر

Чун ман касе зи модар эй кошкӣ нзодӣ

چون من کسی ز مادر ای کاشکی نزادی