Аз ҷафо , аҳли вафоро бзбон оварадӣ

از جفا، اهل وفا را به زبان آوردی

Дили бҷон , ҷони блбу лаб бФғон оварадӣ

دل به جان، جان به لب و لب به فغان آوردی

Хӯни худ митлбнд аз ту ҷаҳонӣ , оре

خون خود می‌طلبند از تو جهانی، آری

Расми бедоди ту аввал бҷҳон оварадӣ !

رسم بیداد تو اول به جهان آوردی!

Бардаи ишқати зи ҷавонони дил ва , аз перони ақл ;

برده عشقت ز جوانان دل و، از پیران عقل؛

Чаҳ балоҳо , басари пер ва ҷавон оварадӣ ? !

چه بلاها، به سر پیر و جوان آوردی؟!

Хӯни шӯии хӯн , ки зносозӣ ҷонони чандон

خون شوی خون، که ز ناسازی جانان چندان

Гуфтӣ эй дил , ки маро низ бҷон оварадӣ !

گفتی ای دل، که مرا نیز به جان آوردی!

Рафта буд озар аз андеша ӣ бедод батон

رفته بود آذر از اندیشهٔ بیداد بتان

Бкнорӣ ва ту бозаш Бамён оварадӣ

به کناری و تو بازش به میان آوردی