Наме пурсӣ зи ғамнокон , дилат шодаст пиндорӣ ? !
نمی پرسی ز غمناکان، دلت شاد است پنداری؟!
зи фикри бидлонт , хотир озодаст пиндорӣ
ز فکر بیدلانت، خاطر آزاد است پنداری
Чунон тарсида чашмам аз гирифтории дарин гулшан
چنان ترسیده چشمم از گرفتاری درین گلشن
Ки шох гул бичишам даст сайёдаст пиндорӣ
که شاخ گل بچشم دست صیاد است پنداری
Нашуд аз ханда ӣ хусрав , тасаллии хотири ширин ;
نشد از خنده ی خسرو، تسلی خاطر شیرین؛
Ҳанузаш гӯш бар фарёд Фарҳодаст пиндорӣ
هنوزش گوش بر فریاد فرهاد است پنداری
Ббоғм зад шаби оташ дар дил , он мурғӣ ки менолид
بباغم زد شب آتش در دل، آن مرغی که مینالید
Гузораши пеши азин дар домӣ афтодааст пиндорӣ
گذارش پیش ازین در دامی افتاده است پنداری
Пас аз умрӣ ки ёдам кард , аз ҳолам наме пурсад ;
پس از عمری که یادم کرد، از حالم نمی پرسد؛
Ҳанузаш гуфтугӯии ғайр , дар ёдаст пиндорӣ !
هنوزش گفتگوی غیر، در یاد است پنداری!
Марои қосид чу дид , аз номааш дар гиря , шуд хандон
مرا قاصد چو دید، از نامه اش در گریه، شد خندان
зи бонӣ низ пайғомӣ фиристодааст пиндорӣ
ز بانی نیز پیغامی فرستاده است پنداری
зи зикри суфиён , нагирифт равнақи хонақоҳи озар !
ز ذکر صوفیان، نگرفت رونق خانقاه آذر!
Харобот аз харобии ту , ободаст пиндорӣ !
خرابات از خرابی تو، آباد است پنداری!