Давр аз ту ҷони супурдан , душвор буд мо ро

دور از تو جان سپردن، دشوار بود ما را

Гар битў зинда монадем , маъзӯри дори мо ро

گر بیتو زنده ماندیم، معذور دار ما را

Ман бигноҳм , аввал ҷурмӣ бигӯ ва онгаҳ

من بیگناهم، اول جرمی بگو و آنگه

Хӯнам бирез ; кохри узрӣ буд ҷафо ро

خونم بریز؛ کآخر عذری بود جفا را

Як ошно надидам , каз роҳи ошноӣ

یک آشنا ندیدم، کز راه آشنایی

Бо ошно бигӯед , аҳволи ошно ро

با آشنا بگوید، احوال آشنا را

Чун муҳаррамони даргоҳ , мустанаду лои аболӣ

چون محرمان درگاه، مستند و لا ابالی

Бо Подшаҳ ки гуяд зулмӣ ки шуд гадо ро

با پادشه که گوید ظلمی که شد گدا را

Дардӣ ки бо ту дорам , бо ҳеҷ кас нагӯям ;

دردی که با تو دارم، با هیچ کس نگویم؛

Тарсам ки рӯзи маҳшар , гӯйанд моҷаро ро

ترسم که روز محشر، گویند ماجرا را

Кардам дуои бҷонш , рафтам зи остонаш ;

کردم دعا بجانش، رفتم ز آستانش ؛

Кас буд ин гумонаш , кинаст асари дуоро ? !

کس بود این گمانش، کاین است اثر دعا را؟!

Гӯйанд : бандаи куштан , бар Подшаҳ шгўн нест ;

گویند: بنده کشتن، بر پادشه شگون نیست؛

Бигузар зи хӯни озар , эй сангдили худо ро

بگذر ز خون آذر، ای سنگدل خدا را