Рӯзӣ нигаҳӣ афтод , бар рӯй касе моро ;

روزی نگهی افتاد، بر روی کسی ما را؛

зи он рӯз нашуд моили дили сӯй касе мо ро

ز آن روز نشد مایل دل سوی کسی ما را

Гӯйанд ки : фардо шаб бошад шаби ид , аммо

گویند که: فردا شب باشد شب عید، اما

Имшаб бгмон афганд , абрӯӣ касе моро !

امشب بگمان افگند، ابروی کسی ما را!

Доне ки чаҳ май байнам аз дидани ғайри онҷо

دانی که چه می بینم از دیدن غیر آنجا

Ҷузи кӯии худ ар бинӣ дар кӯй касе мо ро

جز کوی خود ار بینی در کوی کسی ما را

Тарсам бзбон ояд , бихўди гила ӣӣ аз ту ;

ترسم بزبان آید، بیخود گله یی از تو؛

Дар маҷлиси худ манашон , паҳлавӣ касе моро !

در مجلس خود منشان، پهلوی کسی ما را!

То боғ ҳаме рафтам , ҳар рӯзи ббўии гул

تا باغ همی رفتم، هر روز ببوی گل

Гум шуд дар боғи имрӯз , аз буи касе моро !

گم شد در باغ امروز، از بوی کسی ما را!

Хуши онкӣ аз он чавгон , бенанд ки дар майдон ;

خوش آنکه از آن چوگان، بینند که در میدان؛

Ҳар сӯ шудаи сари ғалатон , чун гӯй касе мо ро

هر سو شده سر غلطان، چون گوی کسی ما را

Чун сайд ҳарам будам , озоди заҳри қайдӣ ;

چون صید حرم بودم، آزاد زهر قیدی؛

Дардоам кашид озари гесуӣ касе мо ро

دردام کشید آذر گیسوی کسی ما را