Кунӣ то чанд озорам ки зориҳои ман бинӣ ? !
کنی تا چند آزارم که زاریهای من بینی؟!
Ба ёрӣ кӯш чун ёрон , ки ёриҳои ман бинӣ !
به یاری کوش چون یاران، که یاریهای من بینی!
Супурдами дил , чу рӯз аввалам дидӣ , сарати гирдам ;
سپردم دل، چو روز اولم دیدی، سرت گردم؛
Биё то рӯзи охири ҷони сипориҳои ман бинӣ
بیا تا روز آخر جانسپاریهای من بینی
Ту каз шухӣ қарорат нест бар мураккаб , тамошо кун
تو کز شوخی قرارت نیست بر مرکب، تماشا کن
Ки чун гирд аз қафоят беқарориҳои ман бинӣ !
که چون گرد از قفایت بیقراریهای من بینی!
Нахустат бевафо гуфтанд ва , нишнидам зи кас , акнӯн
نخستت بیوفا گفتند و، نشنیدم ز کس، اکنون
Биё каз таъни мардум , шармсориҳои ман бинӣ
بیا کز طعن مردم، شرمساریهای من بینی
Ту шоҳи ҳасанӣ ва , ноед писандати бандае ҷузи ман ;
تو شاه حسنی و، ناید پسندت بندهای جز من؛
Агар аз бандагони хидматгузориҳои ман бинӣ
اگر از بندگان خدمتگزاریهای من بینی
Гузинӣ ғайрро бар ман , дареғ аз рӯзгори хат ;
گزینی غیر را بر من، دریغ از روزگار خط؛
Киносозӣ ғайру созгориҳои ман бинӣ !
که ناسازی غیر و سازگاریهای من بینی!
Баҳри каси роз худ гуфтӣ , смршд дар ҷаҳони озар
بهر کس راز خود گفتی، سمرشد در جهان آذر
Ба мангар бози гӯйӣ , роздориҳои ман бинӣ
به من گر باز گویی، رازداریهای من بینی