Ғайр , беҳуда , паии ёри вафодор ман аст

غیر، بیهوده، پی یار وفادار من است

Нашавад ёр касе агар ёр ман аст

نشود یار کسی اگر یار من است

Шаб ба гӯшт чу расад нолаи мурғони асир

شب به گوشت چو رسد نالهٔ مرغان اسیر

Нола беасар аз мурғи гирифтор ман аст

نالهٔ بی‌اثر از مرغ گرفتار من است

Аз ғамаши мардум ва ,гар шиква кунам шармами бод ;

از غمش مردم و، گر شکوه کنم شرمم باد؛

Охири ин ғам ки марои кишти ғами ёр манаст !

آخر این غم که مرا کشت غم یار من است!

Ман ва он дард ки ҳар чанд бзорӣ кашадам

من و آن درد که هر چند بزاری کشدم

Халқро рашк бҷон кандан душвор манаст !

خلق را رشک بجان کندن دشوار من است!

Дӯши пурсидам аз озари сабаби ранҷиши дӯст

دوش پرسیدم از آذر سبب رنجش دوست

Гуфт аз сабр каму шиква бисёр манаст !

گفت از صبر کم و شکوهٔ بسیار من است!