Мурғи асирам , чаманам орзӯаст

مرغ اسیرم، چمنم آرزوست

Бандаи ғарибам ватанам орзӯаст

بنده غریبم وطنم آرزوست

Ханда ӣ гул чист ? аз он ғунчаи лаб

خنده ی گل چیست؟ از آن غنچه لب

Ханда ӣ кунҷ даҳанам орзӯаст !

خنده ی کنج دهنم آرزوست!

Ташна ӣ сарчашма ӣ кавсари ним

تشنه ی سرچشمه ی کوثر نیم

Ршҳаҳ ӣ чоҳ зқнм орзӯаст

رشحه ی چاه ذقنم آرزوست

Даври зи Кувайт , чу рӯми сӯии хулд ;

دور ز کویت، چو روم سوی خلد؛

Нолам ва гӯям ; ватанам орзӯаст !

نالم و گویم؛ وطنم آرزوست!

Чун кашӣ аз халқи ниҳонами зи кин

چون کشی از خلق نهانم ز کین

Гуфтанати он дам ки : манам орзӯаст !

گفتنت آن دم که: منم آرزوست!

Ҷон бидиҳам ,гар ту бигӯе бидиҳ

جان بدهم، گر تو بگویی بده

Аз лабати ин як суханам орзӯаст

از لبت این یک سخنم آرزوست

Дида чу ёқӯб шуд озари сифед

دیده چو یعقوب شد آذر سفید

Юсуфи гул перҳанам орзӯаст

یوسف گل پیرهنم آرزوست