Бар остони туам , шаб чу шуд , фиғонӣ ҳаст

بر آستان توام، شب چو شد، فغانی هست

Ки шаби фиғони сегӣ дар ҳар остонӣ ҳаст

که شب فغان سگی در هر آستانی هست

Дилам параст , дами назъи шиква то накунам ;

دلم پر است، دم نزع شکوه تا نکنم؛

Бипурс ҳоли маро , то маро забонӣ ҳаст !

بپرس حال مرا، تا مرا زبانی هست!

Гумони ин бмнт нест каз ту шиква кунам

گمان این بمنت نیست کز تو شکوه کنم

Магар ҳануз бсбри миннат гумоне ҳаст ? !

مگر هنوز بصبر منت گمانی هست؟!

Сагат барои чаҳ афтода дар қафои рақиб ? !

سگت برای چه افتاده در قفای رقیب؟!

Ҳануз дар тани ман , мушт устихонӣ ҳаст !

هنوز در تن من، مشت استخوانی هست!

Маи ман , аз хабари меҳри ман бкинми кишт

مه من، از خبر مهر من بکینم کشت

Вале азин хабараш нест космонӣ ҳаст

ولی ازین خبرش نیست کآسمانی هست

Параст домани халқ аз гулу тиҳӣ аз ман

پر است دامن خلق از گل و تهی از من

Бойени гумон ки дар ин боғ боғбонӣ ҳаст

باین گمان که در این باغ باغبانی هست

Бароаи ишқ , ҳамин пояи баси туро озар

براه عشق، همین پایه بس تو را آذر

Ки гардӣ аз ту бадунбол корвонӣ ҳаст !

که گردی از تو بدنبال کاروانی هست!