Дӯшам бипурсаш омад ва то лаб гушӯд рафт

دوشم بپرسش آمد و تا لب گشود رفت

Дардо ки дайр омад ва , афғон ки зуд рафт

دردا که دیر آمد و، افغان که زود رفت

Чун шохи гул , бпҳлўии ман то нишаст , хост ;

چون شاخ گل، بپهلوی من تا نشست، خاست؛

Чун моҳи нав , бидида ӣ ман то намӯд рафт !

چون ماه نو، بدیده ی من تا نمود رفت!

Бахтам ки сари зи хоби бароварда буд , хуфт ;

بختم که سر ز خواب برآورده بود، خفت؛

Сарвӣ ки соя бар серум афганда буд рафт !

سروی که سایه بر سرم افگنده بود رفت!

Гуфтам : кунам суҷуди бшкри қудум ӯ ;

گفتم: کنم سجود بشکر قدوم او؛

Дардо ки бар надошта сар аз суҷуд рафт !

دردا که بر نداشته سر از سجود رفت!

Омад зад оташами бадал аз омадан , вале

آمد زد آتشم بدل از آمدن، ولی

Зони пештар ки хиздм аз сина дӯд рафт

زآن پیشتر که خیزدم از سینه دود رفت

Судами ҷабини бхоки раҳаш , комд аз карам ;

سودم جبین بخاک رهش، کآمد از کرم؛

Нанашаста , аз канорам аммо чаҳ суд рафт !

ننشسته، از کنارم اما چه سود رفت!

Не не нишаста буд ва , ҳарифони бързи ҳол

نی نی نشسته بود و، حریفان بعرض حال

То достони шиква ӣ озари шунӯд , рафт

تا داستان شکوه ی آذر شنود، رفت