Чу бар мазор ман ояд бҷлўаҳи он қаду қомат

چو بر مزار من آید بجلوه آن قد و قامت

Қиёматаст қиёмат , қиёматаст қиёмат !

قیامت است قیامت، قیامت است قیامت!

Раҳе ки маҳмил ӯ меравад з гиря кунам гул

رهی که محمل او میرود ز گریه کنم گل

Буд ки азми раҳилаш бадал шавад ба иқомат

بود که عزم رحیلش بدل شود به اقامت

зи хӯни ҳамчуи манӣ дар гузар , вагарнаи бмҳшр ;

ز خون همچو منی در گذر، وگرنه بمحشر؛

Марои бсбр ва ту ри а бар ҷафо кунанд маломат

مرا بصبر و تو ر ا بر جفا کنند ملامت

Аз инки шиша ӣ дилро шикаста ӣӣ бтғоФл

از اینکه شیشه ی دل را شکسته یی بتغافل

Ғамин мабош , ки тифлӣ ва нест бар ту ғаромат

غمین مباش، که طفلی و نیست بر تو غرامت

Кашида теғ ҷафо омадӣ бкштни озар

کشیده تیغ جفا آمدی بکشتن آذر

Макун ки ҳосили ин кор нест ғайри надомат !

مکن که حاصل این کار نیست غیر ندامت!