Ман аз ғамат , забонӣ , бо халқ дар шикоят

من از غمت، زبانی، با خلق در شکایت

Вази қасди ман , наоне , дил бо ту дар ҳикоят

وز قصد من، نهانی، دل با تو در حکایت

Аз дасти мондаи фардӣ , гуфтои зи ишқи дардӣ

از دست مانده فردی، گفتا ز عشق دردی

Хуштар на кош кардӣ аз дили бадали сироят

خوشتر نه کاش کردی از دل بدل سرایت

Бар дард ишқ ҷӯйем дармони зи ҳам ману дил

بر درد عشق جوییم درمان ز هم من و دل

Чун гмрҳон ки ҷӯянд аз икдгри ҳидоят

چون گمرهان که جویند از یکدگر هدایت

Ғофил чунин набояд аз бандаи хоҷа шояд

غافل چنین نباید از بنده خواجه شاید

Бар ту ғаромат ояд ,гар ман кунам ҷиноят

بر تو غرامت آید، گر من کنم جنایت

Лутфи туро ки омаст , ороми дил гувоҳ аст

لطف تو را که عام است، آرام دل گواه است

Ореи зи адл шоҳаст ободии вилоят

آری ز عدل شاه است آبادی ولایت