Дилам , тоби тағофул , тоқати озор ҳам дорад ;

دلم، تاب تغافل، طاقت آزار هم دارد؛

Нанолад зери теғат , сабри ин миқдор ҳам дорад

ننالد زیر تیغت، صبر این مقدار هم دارد

зи ҳарфи дӯстии афтодам аз чашмаш , аҷаб дорам ;

ز حرف دوستی افتادم از چشمش، عجب دارم؛

Ки ин ранҷиш ки аз ман ғайр дорад , ёр ҳам дорад !

که این رنجش که از من غیر دارد، یار هم دارد!

Дил аз оҳи табибам шод шуд , каши сӯхт бар ман дил ;

دل از آه طبیبم شاد شد، کش سوخت بر من دل؛

Надонистам ки ғайр аз ман дигар бемор ҳам дорад

ندانستم که غیر از من دگر بیمار هم دارد

Баромади гул , нахоҳам шуд зи боғ эй боғбон ; гирам

برآمد گل، نخواهم شد ز باغ ای باغبان؛ گیرم

Дараш бастӣ , на охири рахна ӣ девор ҳам дорад ? !

درش بستی، نه آخر رخنه ی دیوار هم دارد؟!

Бар он дар , ғайрро якбор дидам , мардум аз ғайрат ;

بر آن در، غیر را یکبار دیدم، مردم از غیرت؛

Надонистам ниҳон аз ман бхлўти ёр ҳам дорад

ندانستم نهان از من بخلوت یار هم دارد

Диламро барад ва омад теғ бар кафи бози пиндорӣ

دلم را برد و آمد تیغ بر کف باز پنداری

Ки ҷузи длбрдни он бирҳми дигари кор ҳам дорад

که جز دلبردن آن بیرحم دیگر کار هم دارد

з ман ранҷид агар нозуки дилаши озар ! азуи ҳаргиз

ز من رنجید اگر نازک دلش آذر! ازو هرگز

Нмирнҷм , чу донам ранҷиш аз ағёр ҳам дорад

نمیرنجم، چو دانم رنجش از اغیار هم دارد