Дилам , ки шикваи зи бедод дилбарӣ дорад ;

دلم، که شکوه ز بیداد دلبری دارد؛

Стмкшӣаст ки ёр ситамгарӣ дорад

ستمکشی است که یار ستمگری دارد

Бони дарахт , зиён ё раб аз хазони мрсод ;

بآن درخت، زیان یا رب از خزان مرساد؛

Ки зери соя ӣ худ , мурғ бепарӣ дорад !

که زیر سایه ی خود، مرغ بی پری دارد!

зи шавқ , дил чу кабӯтари тпди бсинаҳи магар

ز شوق، دل چو کبوتر طپد بسینه مگر

Суроғи номаи бибол кабӯтарӣ дорад ? !

سراغ نامه ببال کبوتری دارد؟!

Шикоят аз ситамат кӣ кунам ? ки бастаи лабам

شکایت از ستمت کی کنم؟ که بسته لبم

Шикоятӣ ки зи ҷаври ту дайгарӣ дорад !

شکایتی که ز جور تو دیگری دارد!

Чаҳ хоҷа ӣӣ ту ? ки ҳар банда ӣӣ ки мингрм

چه خواجه یی تو؟ که هر بنده یی که مینگرم

Бғири банда ӣ ту банда парварӣ дорад !

بغیر بنده ی تو بنده پروری دارد!

Гирифт меҳри ту то ҷой дар дилам , гуфтам

گرفت مهر تو تا جای در دلم، گفتم

Ки : башиканам садафиро ки гавҳарӣ дорад !

که: بشکنم صدفی را که گوهری دارد!

Бароаи ишқи ту , гуми гашти озар , ин роҳӣ аст

براه عشق تو، گم گشت آذر، این راهی است

Ки ҳар ки гум шавад , умед раҳбарӣ дорад

که هر که گم شود، امید رهبری دارد