Рӯзи маҳшар , ки з ҳар гӯша касе бархезад ;

روز محشر، که ز هر گوشه کسی برخیزد؛

Ҳамчуи ман кушта , зи кӯии ту басӣ бархезад

همچو من کشته، ز کوی تو بسی برخیزد

Накунад дар дили асар , нағмаи мурғони чаман

نکند در دل اثر، نغمهٔ مرغان چمن

Нолае коши зи мурғ қафасӣ бархезад

ناله‌ای کاش ز مرغ قفسی برخیزد

Во нашуд аз нафаси субҳи дилам , кӣ бошад

وا نشد از نفس صبح دلم، کی باشد

Коҳӣ аз синаи соҳиб нафасӣ бархезад

کآهی از سینهٔ صاحب نفسی برخیزد

Маҳмилаши байнаму нолам ки з нолидан ман

محملش بینم و نالم که ز نالیدن من

Нашунӯд ғайр чу бонг ҷарасӣ бархезад

نشنود غیر چو بانگ جرسی برخیزد

Гиря ӣ моҳи ман , аз оҳи заъифон чаҳ аҷаб ? !

گریه ی ماه من، از آه ضعیفان چه عجب؟!

Оварад гиря чу дӯдии з хасӣ бархезад

آورد گریه چو دودی ز خسی برخیزد

Накунам гӯши бофасона , буд то рӯзӣ

نکنم گوش بافسانه، بود تا روزی

Каз дафи овозӣ ва аз не нафасӣ бархезад

کز دف آوازی و از نی نفسی برخیزد

Серума ӣ дида ӣ хўнбори ман озар гардӣ аст

سرمه ی دیده ی خونبار من آذر گردی است

Ки зи хоки раҳи гулгун фарсӣ бархезад !

که ز خاک ره گلگون فرسی برخیزد!