Моро дгарии ҷузи саг ӯ ёр набошад

ما را دگری جز سگ او یار نباشد

ӯро агар аз ёрии мо ор набошад

او را اگر از یاری ما عار نباشد

Чандон ситамам аз ту хуш ояд ки чу пурсанад

چندان ستمم از تو خوش آید که چو پرسند

Аз заъфи марои қӯт гуфтор набошад

از ضعف مرا قوت گفتار نباشد

Мелат ба парасторӣ кас нест , вагарна

میلت به پرستاری کس نیست، وگرنه

Кас нест ки аз дарди ту бемор набошад

کس نیست که از درد تو بیمار نباشد

Фарёд , ки дар кӯии ту аз аҳл вафо нест

فریاد، که در کوی تو از اهل وفا نیست

Як нома ки дар рахна ӣ девор набошад

یک نامه که در رخنه ی دیوار نباشد

Сайёди маро , дил накушуд ҷониби гулшан ;

صیاد مرا، دل نکشد جانب گلشن؛

То нола ӣ мурғон гирифтор набошад

تا ناله ی مرغان گرفتار نباشد

Корам шуда , аҳволи ман аз ғайр чаҳ пурсӣ ? !

کارم شده، احوال من از غیر چه پرسی؟!

Бигзор бимирам , бмнт кор набошад

بگذار بمیرم، بمنت کار نباشد

То чанд кунӣ шикваи зи битоқтии озар ? !

تا چند کنی شکوه ز بیطاقتی آذر؟!

Хомӯш , ки ҳамсоя , дар озор набошад ? !

خاموش، که همسایه، در آزار نباشد؟!