Кӣ буд кӣ , рӯ ба хоки остони орми туро ? !

کی بود کی، رو به خاک آستان آرم تو را؟

Нақди дил , бо тӯҳфаи ҷони армағони орми ту ро

نقد دل، با تحفهٔ جان ارمغان آرم تو را

Қӯти парвозам эй сайёд чун сӯй ту нест

قوت پروازم ای صیاد چون سوی تو نیست

Он қадри нолам , ки сӯии ошёни орми ту ро

آن‌قدر نالم، که سوی آشیان آرم تو را

Чанд ғофил бошӣ аз ҳоли дилам ? дилро кунун

چند غافل باشی از حال دلم؟ دل را کنون

Аз ту орм дар фиғон , то дар фиғони орми ту ро

از تو آرم در فغان، تا در فغان آرم تو را

Гар наёрам гули з боғ оварадат , эй мурғи қафас

گر نیارم گل ز باغ آوردتْ، ای مرغ قفس

Чун рӯми онҷо , биёади боғбони орми туро !

چون روم آن‌جا، به یاد باغبان آرم تو را

Рухсат ҳарфӣ бидиҳ , эй бадгумони имшаб ; магар

رخصت حرفی بده، ای بدگمان امشب، مگر

Гӯямат як ҳарф ва , берун аз гумони орми ту ро

گویمت یک حرف و بیرون از گمان آرم تو را

Нолам инак аз ту , нолӣ чанд аз ҷонон дило ? !

نالم اینک از تو، نالی چند از جانان دلا؟

Ту ба ҷон оварадӣ ӯро , ман ба ҷони орми туро ! !

تو به جان آوردی او را، من به جان آرم تو را

Раҳмии имшаби посбонро манъ кун аз теғи ман

رحمی امشب پاسبان را منع کن از تیغ من

То чу озари бандае бар остони орми туро ! !

تا چو آذر بنده‌ای بر آستان آرم تو را