Дами мурдан шудани дмсоз чун ман нотавонӣ ро

دم مردن شدن دمساز چون من ناتوانی را

Марогар зинда кардӣ , киштӣ аз рашками ҷаҳонӣ ро

مرا گر زنده کردی، کشتی از رشکم جهانی را

Дарин гулшан буд ҷои ман эй гул , булбулам , булбул ;

درین گلشن بود جای من ای گل، بلبلم، بلبل؛

На ҷғдми кӯи баҳри вайрона хуш кард ошёниро !

نه جغدم کو بهر ویرانه خوش کرد آشیانی را!

Дариғо гашти сарфи меҳрбонии умр ва , натавонам

دریغا گشت صرف مهربانی عمر و، نتوانم

Ки бо худ меҳрбони созами дили номеҳрбонӣ ро

که با خود مهربان سازم دل نامهربانی را

Биёбони муҳаббатро , надонам кист Хизри имшаб

بیابان محبت را، ندانم کیست خضر امشب

Ки раҳ гум карда май байнам , з ҳар сӯи корвонӣ ро

که ره گم کرده می بینم، ز هر سو کاروانی را

Кунун ронадӣ маро аз кӯии худ эй гул , бидон монад

کنون راندی مرا از کوی خود ای گل، بدان ماند

Ки фасли гул касе ронад зи боғии боғбониро !

که فصل گل کسی راند ز باغی باغبانی را!

Тавонои бозуии туро , эй сайд каш донам ;

توانایی بازوی تو را، ای صید کش دانم؛

Ки хоҳад варна аз ту хӯни сайди нотавониро ? !

که خواهد ورنه از تو خون صید ناتوانی را؟!

Нахоҳам рафт аз кӯй батон озар , магари байнам

نخواهم رفت از کوی بتان آذر، مگر بینم

Шабӣ рӯзӣ набошад посбонии остонӣ ро

شبی روزی نباشد پاسبانی آستانی را