Пас аз куштан , на бар сари қотилам аз кин наме монад

پس از کشتن، نه بر سر قاتلم از کین نمی‌ماند

Чу мерад кас , табибаш бар сар болин намемонад !

چو میرد کس، طبیبش بر سر بالین نمی‌ماند!

зи хусрав талх шуд Фарҳодро чун ком , донистам

ز خسرو تلخ شد فرهاد را چون کام، دانستم

Ки ширини коми хусрав низ аз ширин наме монад

که شیرین کام خسرو نیز از شیرین نمی‌ماند

Ба рӯй ман ки будам боғбон , дар бастӣу ғофил

به روی من که بودم باغبان، در بستی و غافل

Ки дар боғати гул аз бисёре гулчин наме монад

که در باغت گل از بسیاری گلچین نمی‌ماند

Хатар дорад дилу дайн ҳар ду дар ишқи ту ; ме донам

خطر دارد دل و دین هر دو در عشق تو؛ می‌دانم

Марогар дил намонад имрӯз , фардо дайн наме монад

مرا گر دل نماند امروز، فردا دین نمی‌ماند

Ду рӯзигар зи ман ранҷади саги Кувайт , ним ғамгин

دو روزی گر ز من رنجد سگ کویت، نیم غمگین

Ки ҳаргизи дӯстонро дар дил аз ҳам кин наме монад

که هرگز دوستان را در دل از هم کین نمی‌ماند

Шаб ҳиҷрат надорам дӯстӣ бар сар чу беморӣ

شب هجرت ندارم دوستی بر سر چو بیماری

Ки рӯзи марг , ҳеҷаш дӯст бар болин наме монад

که روز مرگ، هیچش دوست بر بالین نمی‌ماند