Ёди боди онкии зи ёрии миннат ор набӯд

یاد باد آنکه ز یاری منت عار نبود

Ёри ман будӣу каси ғайри миннат ёр набӯд

یار من بودی و کس غیر منت یار نبود

Рӯзи ҳашарам , ту гувоҳӣ ки шаби ҳиҷрами кишт

روز حشرم، تو گواهی که شب هجرم کشت

Кони шаб эй дида касе ғайри ту бедор набӯд !

کان شب ای دیده کسی غیر تو بیدار نبود!

Аз дили озории рашк , оҳ кунун донистам

از دل آزاری رشک، آه کنون دانستم

Кончаҳи зин пеш кашидам зи ту озор набӯд

کآنچه زین پیش کشیدم ز تو آزار نبود

Хорем , кор рисондааст баҷое ки рақиб

خواریم، کار رسانده است بجایی که رقیب

Бо туам дид бҳрҷо , бмнш кор набӯд

با توام دید بهرجا، بمنش کار نبود

Дилам аз тоби каманди ту , чунин шуд битоб ;

دلم از تاب کمند تو، چنین شد بیتاب؛

Варна кӣ буд ки ин сайд гирифтор набӯд ? !

ورنه کی بود که این صید گرفتار نبود؟!

Булбулии дӯш бдом омад ва дар нола ӣ ӯ

بلبلی دوش بدام آمد و در ناله ی او

Асарӣ буд ки то буд бглзор набӯд !

اثری بود که تا بود بگلزار نبود!

Буд умеди нигаҳи бози пасинаши озар

بود امید نگه باز پسینش آذر

Варна ҷон доданаш аз ҳиҷри ту душвор набӯд !

ورنه جان دادنش از هجر تو دشوار نبود!