Ба ҳасрати мардум ва , охир надидам рӯй ёри худ

به حسرت مردم و، آخر ندیدم روی یار خود

Сазои ман ки аз аввал накардам фикри кори худ

سزای من که از اول نکردم فکر کار خود

Равадгар сайди гомӣ чанду сайёд аз қафоӣ ӯ

رود گر صید گامی چند و صیاد از قفای او

На аз бимаст , мехоҳад бибинад эътибори худ

نه از بیم است، میخواهد ببیند اعتبار خود

Ғами ишқат нмигўим бамурдам , содаи лавҳии байн ;

غم عشقت نمیگویم بمردم، ساده لوحی بین؛

Ки пинҳон мекунам аз халқи рози ошкори худ

که پنهان میکنم از خلق راز آشکار خود

Нагӯям ваъда ӣ васли ту бо худ , то сипорам ҷон ;

نگویم وعده ی وصل تو با خود، تا سپارم جان؛

Ки тарсами рӯзи маҳшар низ бошам шармсори худ

که ترسم روز محشر نیز باشم شرمسار خود

Ба ҳасрати мардум ва озар надидам рӯй ёри худ

به حسرت مردم و آذر ندیدم روی یار خود

Кунун мондааст кори ман , ки ӯ кардааст кори худ

کنون مانده است کار من، که او کرده است کار خود