Маро , коми дил , азнгоҳӣ барояд
مرا، کام دل، ازنگاهی برآید
Ки аз кунҷи чашм сиёҳӣ барояд
که از کنج چشم سیاهی برآید
Кунадгар на бонги ҷараси раҳнамое
کند گر نه بانگ جرس رهنمایی
Чаҳ аз саъй кам карда роҳӣ барояд ? !
چه از سعی کم کرده راهی برآید؟!
Шаби ид , чашмам ббомӣаст каз вай
شب عید، چشمم ببامی است کز وی
Пай дидани моҳ , моҳӣ барояд
پی دیدن ماه، ماهی برآید
Рахти моҳу беҳтари зи моҳӣ ки гоҳе
رخت ماه و بهتر ز ماهی که گاهی
Равад дар пас абр ва гоҳе барояд
رود در پس ابر و گاهی برآید
Бшоҳон расад ноз чун ман гадоӣ
بشاهان رسد ناز چون من گدایی
Ки аз хилват чун ту шоҳӣ барояд
که از خلوت چون تو شاهی برآید
Маро гар кашад , вар кунад зинда шояд ;
مرا گر کشد، ور کند زنده شاید؛
Каши ин ҳар ду кор , аз нигоҳӣ барояд
کش این هر دو کار، از نگاهی برآید
Наёрам зи кӯй ту рафтӣ чу сайдӣ
نیارم ز کوی تو رفتی چو صیدی
Ки натавонад аз сайд гоҳе барояд
که نتواند از صید گاهی برآید
Ҷафояш мабод аз дили дардмандӣ
جفایش مباد از دل دردمندی
Шабии нола ӣӣ , рӯзӣ оҳӣ барояд
شبی ناله یی، روزی آهی برآید
Макун ранҷа , сарпанҷа аз баҳри қатлам
مکن رنجه، سرپنجه از بهر قتلم
Чаҳ аз куштан бигноҳӣ барояд ? !
چه از کشتن بیگناهی برآید؟!
Дуои сркнм каз лабати коми озар
دعا سرکنم کز لبت کام آذر
Барояд илоҳӣ , илоҳӣ барояд
برآید الهی، الهی برآید