Ҳайф ва сад ҳайф ки аз кҷрўшиҳои сипеҳр

حیف و صد حیف که از کجروشیهای سپهر

Баста бар ноқаи аҷал , маҳмили дарвеши Маҷид

بسته بر ناقه اجل، محمل درویش مجید

Чаҳ бглзор ҷаҳон дид ки гардид хамӯш ? !

چه بگلزار جهان دید که گردید خموش؟!

Андалеби бсхни моили дарвеши Маҷид !

عندلیب بسخن مایل درویش مجید!

Буд чун абри гҳрриз ва , чу дар дарёи хез

بود چون ابر گهرریز و، چو در دریا خیز

Хомау нома , зи дасту дили дарвеши Маҷид

خامه و نامه، ز دست و دل درویش مجید

Нўхтон , дода хати бандагӣ ва карда қабул ;

نوخطان، داده خط بندگی و کرده قبول؛

Сари хаттӣ аз қалами қобили дарвеши Маҷид

سر خطی از قلم قابل درویش مجید

Чидаи ризвони бҷнони маҷлис ӯро зи ҷаҳон

چیده رضوان بجنان مجلس او را ز جهان

Чархи барчӣда агар маҳфили дарвеши Маҷид

چرخ برچیده اگر محفل درویش مجید

Бимин рахт кашад аз сафи асҳоби шимол

بیمین رخت کشد از صف اصحاب شمال

Гашт чун раҳмати ҳақи шомили дарвеши Маҷид

گشت چون رحمت حق شامل درویش مجید

Зист некӯ ва чу шуд , монад азуи номи накӯ ;

زیست نیکو و چو شد، ماند ازو نام نکو؛

Аз ҷаҳонаст баси ин ҳосили дарвеши Маҷид

از جهان است بس این حاصل درویش مجید

Шуд , чу аз боди аҷал киштӣ ҳастяш шикаст

شد، چو از باد اجل کشتی هستیش شکست

Соҳати хулди барин соҳили дарвеши Маҷид

ساحت خلد برین ساحل درویش مجید

Дар ҷавонӣ , зи ҷаҳони гашти равони сӯии ҷинон

در جوانی، ز جهان گشت روان سوی جنان

Аз ҷинон буд чу обу гули дарвеши Маҷид

از جنان بود چو آب و گل درویش مجید

Зад рақам аз паии таърихи вФотши озар :

زد رقم از پی تاریخ وفاتش آذر:

« шудаи айвони ҷинони манзили дарвеши Маҷид »

«شده ایوان جنان منزل درویش مجید»