Шабии бхлўтӣ аз чашми танги чашмони давр

شبی بخلوتی از چشم تنگ چشمان دور

На ҳӯшёр ва на маст ва на хуфта на бедор

نه هوشیار و نه مست و نه خفته نه بیدار

Нишаста будам ва дар синаи кӣна ӣӣ на зи кас

نشسته بودم و در سینه کینه یی نه ز کس

Нишаста будам ва бар лаби шикоятӣ на зи ёр

نشسته بودم و بر لب شکایتی نه ز یار

Забони бурӣда , зи зикри ҷаҳон , магари здўи зикр ;

زبان بریده، ز ذکر جهان، مگر زدو ذکر؛

Қадам кашида зи кори ҷаҳон , магари здўи кор

قدم کشیده ز کار جهان، مگر زدو کار

Нахуст , дар талаб неъмат наёмада шукр

نخست، در طلب نعمت نیامده شکر

Дигар зи хиҷлати ҷурми гузаштаи истиғфор

دگر ز خجلت جرم گذشته استغفار

Ки ногаҳон , яке аз дӯстони рӯҳонӣ

که ناگهان، یکی از دوستان روحانی

з дар даромад бо ҷисми зор ва ҷон назор

ز در درآمد با جسم زار و جان نزار

Бгриаҳ гуфт : ту ҳам ҳоли ман наме пурсӣ

بگریه گفت: تو هم حال من نمی پرسی

Дарин диёр , ки ёрӣ напурсад аз ғами ёр ? !

درین دیار، که یاری نپرسد از غم یار؟!

Бостин , зи Рахш гирд рафтам ва гуфтам :

بآستین، ز رخش گرد رفتم و گفتم:

з чист гиряи ?ут ? эй аз дилами рабӯдаи қарор !

ز چیست گریه ات؟ ای از دلم ربوده قرار!

Бигуфт : доштам аз рӯзгори дӯши ғамӣ

بگفت: داشتم از روزگار دوش غمی

Кигар шмормши имрӯз , то бурузи шумор

که گر شمارمش امروز، تا بروز شمار

Нагуфта бошам аз онҳо , магари камӣ аз беш

نگفته باشم از آنها، مگر کمی از بیش

Нагуфта бошам аз онҳо , магари яке зи ҳазор

نگفته باشم از آنها، مگر یکی ز هزار

Миёна ӣ ману дил , гуфтугӯ ки шуд , ногоҳ

میانه ی من و دل، گفتگو که شد، ناگاه

Саҳари ббоғи марои Хизри раҳи насими баҳор

سحر بباغ مرا خضر ره نسیم بهار

Ббоғ рафтам ва , ҳар сӯ назора мекардам

بباغ رفتم و، هر سو نظاره میکردم

зи бахти бад , бикӣ маҷлисам фитод гузор

ز بخت بد، بیکی مجلسم فتاد گذار

Хуҷастаи маҷлисӣ аз хоҷагони ду сафи баста

خجسته مجلسی از خواجگان دو صف بسته

Яке ғариби навоз ва яке заъифи озор

یکی غریب نواز و یکی ضعیف آزار

Ситодаи ман мутаҳайири дарин миён ногоҳ

ستاده من متحیر درین میان ناگاه

з лутф хонд марои сӯии худ яке зи канор

ز لطف خواند مرا سوی خود یکی ز کنار

Пас аз салом , бмҷлс даромадам ба адаб ;

پس از سلام، بمجلس درآمدم به ادب؛

Рухами зи хиҷлати зарду дилами зи шарми фигор

رخم ز خجلت زرد و دلم ز شرم فگار

Бгўшаҳ ӣӣ ки намуданд ҷой , бинишастам

بگوشه یی که نمودند جای، بنشستم

Кашида сари бгрибони ғам , чу бутемор

کشیده سر بگریبان غم، چو بوتیمار

зи кибри хоҷа ӣ навкиса ӣ ?дании зода

ز کبر خواجه ی نوکیسه ی دنی زاده

зи ҳам нишинии ман , омадаш ҳамоно ор

ز هم نشینی من، آمدش همانا عار

Дарид биҷҳтми пӯстин зи кӣна ва кард

درید بیجهتم پوستین ز کینه و کرد

Бҷрми ширкат назм низомем озор

بجرم شرکت نظم نظامیم آزار

Аломати бади олам , з илм кард эълом ;

علامت بد عالم، ز علم کرد اعلام؛

Шиори нохуши шоир , з шеър кард ашъор

شعار ناخوش شاعر، ز شعر کرد اشعار

Кунун бигӯ чаканам ? ! - гуфтамаш : гуноҳи зи тест ,

کنون بگو چکنم؟!- گفتمش : گناه ز تست،

Фақирро ба ғанӣ , мӯрро бмор чикор ? !

فقیر را به غنی، مور را بمار چکار؟!

На ту зи одамии афзӯн , на ӯ зи шайтон кам

نه تو ز آدمی افزون، نه او ز شیطان کم

Ки вақти саҷда ки фармудаш эзади ҷаббор

که وقت سجده که فرمودش ایزد جبار

Чаҳ гуфт ? - гуфт зи тираи дилӣу худбинӣ

چه گفت؟ - گفت ز تیره دلی و خودبینی

« хилқатаи ман тину хлқтнии ман нор »

«خلقته من طین و خلقتنی من نار»