Оҳ , ки абрии сияҳ , басти ттқ дар чаман

آه، که ابری سیه، بست تتق در چمن

Оҳ ки бодии хунак , кард ба гулшани убӯр

آه که بادی خنک، کرد به گلشن عبور

Каз нами он , тираи абр , шуд чаман аз сабзаи пок ;

کز نم آن، تیره ابر، شد چمن از سبزه پاک؛

Вази дами он сарди бод , шуд саман аз барги ъўр

وز دم آن سرد باد، شد سمن از برگ عور

Лолаи рангини роғ , сӯхта аз дарду доғ ;

لالهٔ رنگین راغ، سوخته از درد و داغ؛

Наргиси Шаҳлои боғ , гашта зи андӯҳи кӯр

نرگس شهلای باغ، گشته ز اندوه کور

Рафт зи хуршеди тоб , аз нами ашки саҳоб ;

رفت ز خورشید تاب، از نم اشک سحاب؛

Боғ ҷаҳон шуд хароб , аз дами сарди дбўр

باغ جهان شد خراب، از دم سرد دبور

Ҳам ба фалак баста шуд , роҳи Сауду нҳўс ;

هم به فلک بسته شد، راه سعود و نحوس؛

Ҳам ба замин хаста шуд , ҷони вуҳушу туюр

هم به زمین خسته شد، جان وحوش و طیور

Ман , мутаҳайир ки чист боиси ин инқилоб ? !

من، متحیر که چیست باعث این انقلاب؟!

Ман мутафаккир ки кист воситаи ин Фтўр ?

من متفکر که کیست واسطهٔ این فتور؟

Ногуҳи соҳибдилӣ , гуфт : магари ғофилӣ

ناگه صاحبدلی، گفت: مگر غافلی

Рафт Муҳамади қулии беги зи дори ғурур

رفت محمد قلی بیگ ز دار غرور

Онкӣ чу ӯ нанигарад , чашми замину замон

آنکه چو او ننگرد، چشم زمین و زمان

Онкӣ чу ӯ новирд , даври синӣну шҳўр

آنکه چو او ناورد، دور سنین و شهور

Онкии азин хокдон , шуд чу ба боғи ҷинон

آنکه ازین خاکدان، شد چو به باغ جنان

Хизмат ӯро ба ҷон кард чаҳ ғулмон чаҳ ҳур

خدمت او را به جان کرد چه غلمان چه حور

Онкии мусофир чу гашт , сӯии ҷинон аз ҷаҳон ;

آنکه مسافر چو گشت، سوی جنان از جهان؛

Халқи ҷаҳони рости сўк , аҳли ҷинони рости сур

خلق جهان راست سوک، اهل جنان راست سور

зи озари ғамгин касе хост чу таърих , гуфт :

ز آذر غمگین کسی خواست چو تاریخ، گفت:

« карда Муҳамади қулӣ , ҷой бидор алсрўр »

«کرده محمد قلی، جای بدار السرور»

Лавҳ хато шаведаш фазли Кариму раҳим

لوح خطا شویدش فضل کریم و رحیم

Дил ба ато ҷӯядаш , ҷӯади афви ғафур

دل به عطا جویدش، جود عفو غفور