Дӯшам ки насуд дида бар ҳам
دوشم که نسود دیده بر هم
Аз фурқати ҷони гзои ҳотиф
از فُرقت جان گزای هاتف
То рӯз ситора мешимурдам
تا روز ستاره میشمردم
Дар орзӯии лақои ҳотиф
در آرزوی لقای هاتف
Ғофил ки зи равшании гарави барад
غافل که ز روشنی گرو برد
Аз рӯй ситораи рои ҳотиф
از روی ستاره رای هاتف
Васли ҳотиф , ки коми ҷон буд
وصل هاتف، که کام جان بود
Михўостм аз худои ҳотиф
میخواستم از خدای هاتف
Ногоҳ , хурӯси арши бардошт
ناگاه، خروس عرش برداشت
Ин замзама чун Нидои ҳотиф
این زمزمه چون ندای هاتف
Кони шаби хезон , танаффуси алсбҳ
کان شب خیزان، تنفس الصبح
Омад вақти дуои ҳотиф
آمد وقت دعای هاتف
Бархестам ва , ба саҷдаи шукр
برخاستم و، به سجدهٔ شکر
Ҷустами зи худо , бақои ҳотиф
جُستم ز خدا، بقای هاتف
Чун сар аз саҷда барграфтам
چون سر از سجده برگرفتم
Афтод ба сари ҳавои ҳотиф
افتاد به سر هوای هاتف
Дар зовияи ҳавои Фгндм
در زاویهٔ هوا فگندم
Ду чашм ба раҳ чуҳои ҳотиф
دو چشم به ره چو های هاتف
Аз тараф уфуқ дамид ногоҳ
از طرف افق دمید ناگاه
Субҳ аз дами ҷонФзои ҳотиф
صبح از دمِ جانفزای هاتف
Субҳи шаби тори ман сабоҳӣ
صبح شب تار من صباحی
Омад ба забони санои ҳотиф
آمد به زبان ثنای هاتف
Дар ҷай ба кафш , ҳамаи лолиш
در جی به کفش، همه لآلیش
Аз гавҳари баҳри зои ҳотиф
از گوهر بحر زای هاتف
Чун нофаи хуҷастаи нома Эй дошт
چون نافه خجسته نامهای داشت
Аз хомаи мшксои ҳотиф
از خامهٔ مشکسای هاتف
Мазмун , ҳамаи шикваи сабоҳӣ
مضمون، همه شکوهٔ صباحی
Кӯ ношудаи ғмздои ҳотиф
کو ناشده غمزدای هاتف
Бегонагиаш , чунонкӣ гуё
بیگانگیاش، چنانکه گویا
Ҳаргиз нашуд ошнои ҳотиф
هرگز نشد آشنای هاتف
ӯ низ навиштаи номае нағз
او نیز نوشته نامهای نغز
Дар узри худ аз барои ҳотиф
در عذر خود از برای هاتف
Чун булбули буи гул шунида
چون بلبلِ بویِ گل شنیده
Дидам шудаи ҳмнўои ҳотиф
دیدم شده همنوای هاتف
Гуфтам ки : на , ҳақ ба ҷониб ӯст
گفتم که: نه، حق به جانب اوست
эй бихбр аз вафои ҳотиф
ای بیخبر از وفای هاتف
Ҳотиф , чу ғариби ин диёр аст
هاتف، چو غریب این دیار است
Бояд ҷустани ризои ҳотиф
باید جستن رضای هاتف
Ин нома ки ӯ навишта , чун нест
این نامه که او نوشته، چون نیست
Ҷузи васли ту муддаои ҳотиф
جز وصل تو مدعای هاتف
Ҳар узр ки дар ҷавоб гуфтӣ
هر عذر که در جواب گفتی
Биллоҳ набӯд сазои ҳотиф
بالله نبود سزای هاتف
Узрии з ту нашунӯд сабоҳӣ
عذری ز تو نشنود صباحی
Ҳар кас бошад ба ҷои ҳотиф
هر کس باشد به جای هاتف