Ороиши замона , оқои ҳусайни комад

آرایش زمانه، آقا حسین کامد

Табъаши ббҳри моил , дасташ ба ҷӯади шойиқ

طبعش ببحر مایل، دستش به جود شایق

Дар корҳои баста , фикраши калиди фотиҳ

در کارهای بسته، فکرش کلید فاتح

Бар синаҳои хаста , нутқаши табиби ҳозиқ

بر سینه های خسته، نطقش طبیب حاذق

Симаши зи дасти резон , чун хуии з рӯй маъшӯқ

سیمش ز دست ریزان، چون خوی ز روی معشوق

Бимаши зи дили гурезон , чун дили зи дасти ошиқ

بیمش ز دل گریزان، چون دل ز دست عاشق

Рахши ҷлолтшро , азпиш ва пас ҳамеша ;

رخش جلالتش را، ازپیش و پس همیشه؛

Иқбол бӯда қоъд , тавфиқ бӯда шоӣқ

اقبال بوده قاعد، توفیق بوده شائق

Теғаш басар фишонӣ , дасташ бадар фишонӣ ;

تیغش بسر فشانی، دستش بدر فشانی؛

Бар рустамаст ғолиб , бар ҳотамаст фоиқ

بر رستم است غالب، بر حاتم است فائق

Ёлу дами самандаш , сари ҳалқа ӣ зўоӣб

یال و دم سمندش، سر حلقه ی ذوائب

Печу хами камандаш , сари ришта ӣ алойиқ

پیچ و خم کمندش، سر رشته ی علایق

Дар марғзори Кошон , комд чу боғи ризвон

در مرغزار کاشان، کآمد چو باغ رضوان

Дашташ , тамоми райҳон ; кӯҳаш , ҳамаи шақоӣқ !

دشتش، تمام ریحان؛ کوهش، همه شقایق!

Зад тавсанаш чу баҳром , бар соҳати диҳии гом

زد توسنش چو بهرام، بر ساحت دهی گام

Ваон даҳ хўоиқши ном , худ холӣ аз хилоиқ

وان ده خوایقش نام، خود خالی از خلایق

Бе ранги киштзораш , чун рӯй зарди фоҷир

بی رنگ کشتزارش، چون روی زرد فاجر

Бе оби чашмасораш , чун чашми танги фосиқ

بی آب چشمه سارش، چون چشم تنگ فاسق

Аз лутфи байнҳоят , он манбаи аноят

از لطف بینهایت، آن منبع عنایت

Баҳри рифоҳи махлуқ , баҳри ризои холиқ

بهر رفاه مخلوق، بهر رضای خالق

Бар рӯй кор оварад , обии гулоби пурвирд ;

بر روی کار آورد، آبی گلاب پرورد؛

Хушбӯӣу равшану сард , ширину поку роӣқ

خوشبوی و روشن و سرد، شیرین و پاک و رائق

Шуд он даҳ , аз ҷинон ба ; бар рои он ҷавони зиҳ

شد آن ده، از جنان به؛ بر رای آن جوان زه

Каз ҳимматаш шуд он даҳ , ободтар зи собиқ

کز همتش شد آن ده، آبادتر ز سابق

Девони рамидаи зи онҷо , дади покшидаҳи зи онҷо

دیوان رمیده ز آنجا، دد پاکشیده ز آنجا

Ҷғдон парида зи онҷо , чун зоғ аз хилоиқ

جغدان پریده ز آنجا، چون زاغ از خلایق

Афрӯхтаи насимаш , андохта ғмомш ;

افروخته نسیمش، انداخته غمامش؛

Аз лолаҳо мшоъл , вази сабзаҳо нморқ

از لاله ها مشاعل، وز سبزه ها نمارق

Дар роғҳо раванда , баси наҳри оби софӣ

در راغها رونده، بس نهر آب صافی

Дар боғҳо Фгндаҳ , баси сояи нахли босқ

در باغها فگنده، بس سایه نخل باسق

Ҳар гул аз он чу Лайлӣ , ҳар булбулаш чу маҷнӯн

هر گل از آن چو لیلی، هر بلبلش چو مجنون

Ҳар сарв ӯ чу узро , ҳар қамаряш чу Вомиқ

هر سرو او چو عذرا، هر قمریش چو وامق

Чун халқ ӯ , фазояш бо ҳар тании муносиб ;

چون خلق او، فضایش با هر تنی مناسب؛

Чун табъи ман , ҳавояш бо ҳар касе мувофиқ

چون طبع من، هوایش با هر کسی موافق

эй меҳрбон бародар бипазир узри озар ;

ای مهربان برادر بپذیر عذر آذر؛

Кин васфи тест дар хур , ин мадҳи тести лоиқ

کاین وصف تست در خور، این مدح تست لایق

Ғами баста чун зимистон , бар ман дар гулистон ;

غم بسته چون زمستان، بر من در گلستان؛

Ин барги сабзи бустон , аз гулшани ҳақоиқ

این برگ سبز بستان، از گلشن حقایق

Мамдуҳи бас чу ту , лек , воқиф на азмҳосн ;

ممدوح بس چو تو، لیک، واقف نه ازمحاسن؛

Маддоҳи бас чу ман , лек , огаҳ на аз дақоиқ

مداح بس چو من، لیک، آگه نه از دقایق

Хондам ҳазор дафтар , зи онҳо якеаст қуръон ;

خواندم هزار دفتر، ز آنها یکی است قرآن؛

Дидам ҳазор ҷаъфар , зи онҳо якеаст содиқ

دیدم هزار جعفر، ز آنها یکی است صادق

Алқсаҳи мисраии хуш , гуфтам барисам таърих

القصه مصرعی خوش، گفتم برسم تاریخ

Доим равон бимонад ин об дар хўоиқ ( 1195 ҳ . қ )

دایم روان بماند این آب در خوایق (۱۱۹۵ ه.ق)

То ҳаст ҳар ҷаводӣ , аз шуғли худ мбоҳӣ

تا هست هر جوادی، از شغل خود مباهی

То ҳаст ҳар саводӣ бо асли худ мутобиқ

تا هست هر سوادی با اصل خود مطابق

Ҳам дили нФўри бодат , аз суҳбати мухолиф ;

هم دل نفور بادت، از صحبت مخالف؛

Ҳам чашми даври бодат , аз чеҳраи мунофиқ

هم چشم دور بادت، از چهرهٔ منافق