Бар остона ӣ ҷонон , ки равза ӣ Ирамаст ;

بر آستانه ی جانان، که روضه ی ارم است؛

Агар туро гузарӣ уфтад эй насими шимол

اگر تو را گذری افتد ای نسیم شمال

Бигӯ : зи кӯй ту рафтам , бшўқи инки маро

بگو: ز کوی تو رفتم، بشوق اینکه مرا

Чу дӯстони қадамӣ чанд ое аз дунбол

چو دوستان قدمی چند آیی از دنبال

Бойени умед дигар бози омадами сӯят

باین امید دگر باز آمدم سویت

Ки бар сари раҳами оеу пурсими аҳвол

که بر سر رهم آیی و پرسیم احوال

Вале зи хонаи ту дар рафтан ва дар омаданам

ولی ز خانه تو در رفتن و در آمدنم

Бурун наомадӣ эй шамъи ҳиҷлаи гоҳи ҷамол

برون نیامدی ای شمع حجله گاه جمال

Тағофули ту ҳамоно бмн буд махсӯс

تغافل تو همانا بمن بود مخصوص

Вагарнаи ғайри ман ронда аз ҳарими висол

وگرنه غیر من رانده از حریم وصال

Дигар ҳазор кас аз шаҳр рафт ва боз омад

دگر هزار کس از شهر رفت و باز آمد

Ки ҳам мушояаташ кардӣ ва ҳам истиқбол

که هم مشایعتش کردی و هم استقبال