Дӯш , аз гардиши фалак ки мудом
دوش، از گردش فلک که مدام
Шод ғамгин кунад , азизи залил
شاد غمگین کند، عزیز ذلیل
Хост овози пое ва гуфтам :
خاست آواز پایی و گفتم:
Сувар аввал дамид исрофил
صور اول دمید اسرافیل
Қосидии дили сиёҳ ва рӯй турш
قاصدی دل سیاه و روی ترش
Дидам омад заранг бо занбил
دیدم آمد زرنگ با زنبیل
Кӯза ӣӣ чанд дошт занбилаш
کوزه یی چند داشت زنبیلش
Ббҳои хафифу вазни сақил
ببهای خفیف و وزن ثقیل
Тор чун бахти биксони ғариб
تار چون بخت بیکسان غریب
Тира чун рӯй муфлисони мъил
تیره چون روی مفلسان معیل
Гирд , чун гӯии кӯдакони наҳиф
گرد، چون گوی کودکان نحیف
Танг , чун чашми хоҷагони бахил
تنگ، چون چشم خواجگان بخیل
Пӯст бар сари ҳама чу саллохон
پوست بر سر همه چو سلاخان
Ки ҳам аз ҷиФаҳи шан буд мндил
که هم از جیفه شان بود مندیل
Бишумор дар биҳишт , вале
بشمار در بهشت، ولی
Гӯйӣ афтод аз сқри қандил
گویی افتاد از سقر قندیل
Дошт ҳар як дувоздаҳ рахна
داشت هر یک دوازده رخنه
Чун зи дасту Асои Мӯсо , нил
چون ز دست و عصای موسی، نیل
Ҳама , чун доғи лола аз савдо
همه، چون داغ لاله از سودا
Домани олӯдаи шани брби қалил
دامن آلوده شان برب قلیل
Ҳоши ллаҳ , чаҳ раб ва чаҳ кӯза ? !
حاش لله، چه رب و چه کوزه؟!
Хами нилӣ , дар он усора ӣ нил ! !
خم نیلی، در آن عصاره ی نیل!!
ё зи дӯди ширешами моҳӣ
یا ز دود سریشم ماهی
Хурда ӣӣ монда дар таҳи потил
خرده یی مانده در ته پاطیل
ё дарин роҳ , пайк рӯй сиёҳ ;
یا درین راه، پیک روی سیاه؛
Ки чу Иблис бӯда дар тзлил
که چو ابلیس بوده در تضلیل
Рехтаи обрӯии худ дар вай
ریخته آبروی خود در وی
Рӯй беобаш , инакаст далел
روی بی آبش، اینک است دلیل
Лек аз заъф , меъда ӣ кӯза
لیک از ضعف، معده ی کوزه
Гашта фосид , наёфта таҳлил
گشته فاسد، نیافته تحلیل
Имтиҳонро , задам дар он ангушт
امتحان را، زدم در آن انگشت
Гӯйӣ аз серума дон барояд майл
گویی از سرمه دان برآید میل
Бастаи ман лаби зи хашм ва , ӯ мегуфт ;
بسته من لب ز خشم و، او میگفت؛
Зери лаб : ин киро кунам таҳвил ?
زیر لب: این که را کنم تحویل؟
Гуфтамаш : кистӣ ту , ва инҳо чист ? !
گفتمش : کیستی تو، و اینها چیست؟!
Ки писандида бар ман ин таҳмил ? !
که پسندیده بر من این تحمیل؟!
Аз чаҳ иқлӣмӣ , аз кадомин шаҳр ? !
از چه اقلیمی، از کدامین شهر؟!
Аз чаҳ ӯ имоқӣ , аз кадомин эл ? !
از چه او یماقی، از کدامین ایل؟!
Гуфт : ман қосидами зи ҳазрати он
گفت: من قاصدم ز حضرت آن
Каш буд кафи брзқи халқи кафил
کش بود کف برزق خلق کفیل
Сайидӣ аз сулола ӣ Аҳмад
سیدی از سلاله ی احمد
Ном ӯ Аҳмад аз нажоди халил
نام او احمد از نژاد خلیل
Инак аз Қум ки дор алоямон аст
اینک از قم که دار الایمان است
ӯ фиристодат ин алии алтъҷил
او فرستادت این علی التعجیل
Боварами номад , ончӣ гуфт аз вай
باورم نامد، آنچه گفت از وی
Хӯрд чун раб , қисми брби ҷалил
خورد چون رب، قسم برب جلیل
Гуфтамаш : чист боиси қиллат ?
گفتمش: چیست باعث قلت؟
Гуфт : гуфтанд : раби ллтқлил
گفت: گفتند: رب للتقلیل
Гуфтам : астғФри аллоҳ , эй малъун !
گفتم: استغفر الله، ای ملعون!
Гуфтам : астғФри аллоҳ , эй злил
گفتم: استغفر الله، ای ضلیل
Мштғли ман бмдҳ ӯ , насазад
مشتغل من بمدح او، نسزد
Каз ту дар корам афганд таътил
کز تو در کارم افگند تعطیل
Аҷабо , кони ҳарифи аҳди гусал ;
عجبا، کان حریف عهد گسل ؛
Бо чунин армағонат карда гусел
با چنین ارمغانت کرده گسیل
Бўбд , он , каш машом нест заъиф
بوبد، آن، کش مشام نیست ضعیف
Ҷӯяд , он каш назар нагашт клил !
جوید، آن کش نظر نگشت کلیل!
Саман аз соҳати чаман , на хск
سمن از ساحت چمن، نه خسک
Нофа аз оҳӯии хутан на бсил
نافه از آهوی ختن نه بسیل
Нафиристода ё ваии ин тӯҳфа
نفرستاده یا وی این تحفه
ё фиристода кардяш табдил
یا فرستاده کردیش تبدیل
Гуфт : на ; гуфтам : ин ҳама ҳазл аст
گفت: نه؛ گفتم: این همه هزل است
зи маниши гӯй , эй марои ту вакил
ز منش گوی، ای مرا تو وکیل
Нек ҳар кор мекунад , некаст ;
نیک هر کار می کند، نیک است؛
Кули феъли ман алҷмили ҷамил
کل فعل من الجمیل جمیل
То муҳаллил , сими мутлақа ро
تا محلل، سیم مطلقه را
Аз ҳулӯлӣ башу кунад таҳлил
از حلولی بشو کند تحلیل
Ҳам муҳаббати барад , зари маҳлӯл
هم محبت برد، زر محلول
Ҳам адуят шавад сроҳлил
هم عدویت شود سراحلیل