эй боди субҳгоҳ , сабоҳати бихири бод ;

ای باد صبحگاه، صباحت بخیر باد؛

Бхром , каз хироми туам шодкомӣаст !

بخرام، کز خرام توام شادکامی است!

Зини куҳнаи андалеби қафаси дидаи бозгу

زین کهنه عندلیب قفس دیده بازگو

Кӯро ббоми каъба ӣ улфат ҳаммомӣ аст

کو را ببام کعبه ی الفت حمامی است

Бо булбулӣ ки тоза паридааст зи ошён

با بلبلی که تازه پریده است ز آشیان

Гулзор гашта на қафасӣ ва на домӣ аст

گلزار گشته نه قفسی و نه دامی است

Нави нағмаи қамарии чамани ҷон , сабоҳии онк

نو نغمه قمری چمن جان، صباحی آنک

Сарви риёзи назмаш , аз анфос номӣ аст

سرو ریاض نظمش، از انفاس نامی است

К-эии нозанини ҳаммома ӣ боми ҳарами ту ро

کای نازنین حمامه ی بام حرم تو را

Ҳар каси з ҷон надошта ҳурмат , ҳаромӣ аст

هر کس ز جان نداشته حرمت، حرامی است

Чун тӯтӣам , зи нутқи ту , то шаҳд нӯшӣаст ;

چون طوطیم، ز نطق تو، تا شهد نوشی است؛

Чун булбулам , бтбъи ту то ҳамкаломӣаст ;

چون بلبلم، بطبع تو تا همکلامی است؛

Манҳус донам , ар ҳамаи гуфтор саъдӣаст ;

منحوس دانم، ار همه گفتار سعدی است؛

Ошуфта хонам , ар ҳамаи назм Низомӣаст !

آشفته خوانم، ار همه نظم نظامی است!

Дардаши шуморам , аз ту расад гар сабӯҳем ;

دردش شمارم، از تو رسد گر صبوحیم؛

Рангини шароби соф ки дар ҷом ҷомӣ аст

رنگین شراب صاف که در جام جامی است

Исми суханварон , ки рӯонишони хуҷастаи бод ;

اسم سخنوران، که روانشان خجسته باد؛

Ҳар ҷо нивисам , исми ту фавқ алосомӣ аст

هر جا نویسم، اسم تو فوق الاسامی است

Мурғони нағмаи зан , ки бнўбти азин чаман

مرغان نغمه زن، که بنوبت ازین چمن

Дар бӯстони ҷнтшон хўшхромӣ аст

در بوستان جنتشان خوشخرامی است

Гоҳи суханварӣ , неи калаки ту аз срир

گاه سخنوری، نی کلک تو از صریر

Қонӯни навози нағма ӣ эшон тамомӣ аст

قانون نواز نغمه ی ایشان تمامی است

Неи не , зи мӯъҷизи нафаси осмон барӣаст ;

نی نی، ز معجز نفس آسمان بری است؛

Кӯро зи аҳли муъҷиза , исо мақомӣ аст

کو را ز اهل معجزه، عیسی مقامی است

Пусидаи устихони ҳарифони рафта ро

پوسیده استخوان حریفان رفته را

Ҷон дод ва ин нишона ӣ яҳё алъзомӣ аст

جان داد و این نشانه ی یحیی العظامی است

Ин худ натоқ чарх на , каши зеб ахтараст ;

این خود نطاق چرخ نه، کش زیب اختر است؛

Ин худ чароғи равзана , каши ном номӣ аст

این خود چراغ روزنه، کش نام نامی است

Бар гардани сипеҳр , зи ту тавқ бандагӣаст ;

بر گردن سپهر، ز تو طوق بندگی است؛

Бар ҷабҳа ӣ фалак , зи ту доғ ғуломӣ аст

بر جبهه ی فلک، ز تو داغ غلامی است

Гуфтӣ : рӯми зи базмат ва , оем ; наомадӣ !

گفتی: روم ز بزمت و، آیم؛ نیامدی!

Вази заҳри даврии ту , марои талх комӣаст !

وز زهر دوری تو، مرا تلخ کامی است!

Дар узри халафи ваъда , ки айбӣаст баси азим ;

در عذر خلف وعده، که عیبی است بس عظیم؛

Гуфтӣ : зи гардиши фалаками дида домӣаст !

گفتی: ز گردش فلکم دیده دامی است!

То гашта мунтазами ҳаракоти сипеҳри азу

تا گشته منتظم حرکات سپهر ازو

Доност хори доиму нодон гиромӣаст !

داناست خوار دایم و نادان گرامی است!

Даври фалак , ки хории аҳл камол азуаст ;

دور فلک، که خواری اهل کمال ازوست؛

Гардад ?герати бком , з беинтизомӣ аст

گردد گرت بکام، ز بی انتظامی است

Қавси осмон , саҳҳоми ҳаводиси бсрФшон

قوس آسمان، سهام حوادث بسرفشان

Ин алмФр , ки шасти зибардаст ромӣ аст

این المفر، که شست زبردست رامی است

Вар аз нифоқи аҳли замонат шикоят аст

ور از نفاق اهل زمانت شکایت است

Зишони нифоқ ва аз ту шикоят мудомӣ аст

زیشان نفاق و از تو شکایت مدامی است

Набӯд аҷаби зи аҳли ҷаҳон , ранҷи шоирон ;

نبود عجب ز اهل جهان، رنج شاعران؛

Кони қавми хориҷии ҳама , шоир имомӣаст !

کآن قوم خارجی همه،شاعر امامی است!

Зон дам мазан , ки қодири мухтор ҳофизаст ;

زان دم مزن، که قادر مختار حافظ است؛

Зин ғам махӯр , ки эзади додар ҳомӣаст !

زین غم مخور، که ایزد دادار حامی است!

Хӯрд ин қасидаи дӯши з хоқонӣ ам бигӯаш

خورد این قصیده دوش ز خاقانی ام بگوش

Он каши калом , шуҳраи бихир алкломӣ аст

آن کش کلام، شهره بخیر الکلامی است

Баҳри қасидаи сахти сабк , гавҳараши гарон !

بحر قصیده سخت سبک، گوهرش گران!

Чаҳ гавҳар ва чаҳ баҳр ? ки софӣ ва томӣаст !

چه گوهر و چه بحر؟ که صافی و طامی است!

Гуфтам ки : пои бмъркаҳ ӣ посухаши нуҳум ,

گفتم که: پا بمعرکه ی پاسخش نهم،

То дар сари каммияти қалам , тизгомӣ аст

تا در سر کمیت قلم، تیزگامی است

Ақлам , Аннан гирифт ; ки хоқонии амир

عقلم، عنان گرفت؛ که خاقانی امیر

Дар шаҳри назм , шуҳраи бкҳФ алономӣаст !

در شهر نظم، شهره بکهف الانامی است!

Бо назми вай , ки пухтагиаш зи оташ диласт ;

با نظم وی، که پختگی اش ز آتش دل است؛

Ое агар Биҷӯшу зании дам , з хомӣаст !

آیی اگر بجوش و زنی دم، ز خامی است!

Будам вале биорӣ табъат чу пушти гарм

بودم ولی بیاری طبعت چو پشت گرم

Ҳони ин қасида , ҷуръатам аз лутф сомӣаст !

هان این قصیده، جرأتم از لطف سامی است!

Файзат кунад дуруст ,гар ӯро шикастагӣ аст

فیضت کند درست، گر او را شکستگی است

Лутфат кунад тамом ,гараш нотамомӣ аст

لطفت کند تمام، گرش ناتمامی است

Дар мадҳати ту , бесала кӯшам , на мадҳи ғайр ;

در مدحت تو، بی صله کوشم، نه مدح غیر؛

Таҳсини орифам , ба аз эҳсон омӣаст !

تحسین عارفم، به از احسان عامی است!

Науммат , агар чаҳ шуҳра ба некаст ҳушдор

نامت، اگر چه شهره به نیک است هوشدار

Каз номи неки озарати ин никномӣ аст

کز نام نیک آذرت این نیکنامی است

Аз худ махӯр фиреб , ки нӯшии зи ҷом ӯ ;

از خود مخور فریب، که نوشی ز جام او؛

Кони ҷомро зи хӯни ҷигари лаъл фомӣ аст

کان جام را ز خون جگر لعل فامی است

То ҳарф , дар фасоҳати басарӣ ва кӯфӣаст ;

تا حرف، در فصاحت بصری و کوفی است؛

То баҳс , дар сабоҳати мисрӣ ва шомӣаст ;

تا بحث، در صباحت مصری و شامی است؛

Субҳат на шоми бод , ки науммат сабоҳӣ аст

صبحت نه شام باد،که نامت صباحی است

Айшати мудоми бод , ки лутфат мудомӣаст !

عیشت مدام باد، که لطفت مدامی است!