Ҷаҳони мкрмт эй мирзои ҳусайн ки карда

جهان مکرمت ای میرزا حسین که کرده

зи ҷону дили фалакати бандагии сипеҳри ғуломӣ

ز جان و دل فلکت بندگی سپهر غلامی

Агар на буии ту оради насими равзаи ризвон

اگر نه بوی تو آرد نسیم روضهٔ رضوان

Нмикнди бмни тнгдли машоми машомӣ

نمیکند بمن تنگدل مشام مشامی

Стмкшони ҷаҳон , аз ҷафои чархи ситамгар ;

ستمکشان جهان، از جفای چرخ ستمگر؛

намешуданд халос , ар набӯд лутфи ту ҳомӣ

نمی شدند خلاص، ار نبود لطف تو حامی

Туе ки , исми ту болои исм ҷумла нивисам ;

تویی که، اسم تو بالای اسم جمله نویسم؛

БдФтрӣ ки нависанд зи аҳли ҷӯади асомӣ

بدفتری که نویسند ز اهل جود اسامی

Нмирсди бмқимони остони ту дастам

نمیرسد بمقیمان آستان تو دستم

Зиҳии рафеъи ҷанобӣ , зиҳии баланди мақомӣ !

زهی رفیع جنابی، زهی بلند مقامی!

Навишта будам азин пеши нома ӣӣ бтўи ногуҳ

نوشته بودم ازین پیش نامه یی بتو ناگه

Расед пайки мурод ва , расонади нома ӣ номӣ

رسید پیک مراد و، رساند نامه ی نامی

Чаҳ нома ? нофа ӣ машк ва , чаҳ нома ? табла ӣ анбар !

چه نامه؟ نافه ی مشک و، چه نامه؟ طبله ی عنبر!

Бхти фузуни зи шФиъои бнзм ба зи Низомӣ

بخط فزون ز شفیعا بنظم به ز نظامی

Вале чаҳ суд ? ки қасди ман аз навиштани нома

ولی چه سود؟ که قصد من از نوشتن نامه

Набӯд ғайр фиристодани саҳифа ӣ ҷомӣ !

نبود غیر فرستادن صحیفه ی جامی!

Китобро , нФрстодӣ эй ҳабиби ман , акнӯн ;

کتاب را، نفرستادی ای حبیب من، اکنون؛

Миёни хавфу раҷо мондаам , зи нома ӣ сомӣ

میان خوف و رجا مانده ام، ز نامه ی سامی

Марои муҳаббати он нусха карда томъи васоил

مرا محبت آن نسخه کرده طامع وسایل

Вагарнаи шукр ки ҳастам зи хонадони гиромӣ

وگرنه شکر که هستم ز خاندان گرامی

Тамаъи набӯдаи марои ҳичгаҳи тариқа агар чаҳ

طمع نبوده مرا هیچگه طریقه اگر چه

Тамаъи тариқа ӣ шоир буд , зи орифи въомӣ

طمع طریقه ی شاعر بود، ز عارف وعامی

Миёна ӣ ману томъ , тафовутӣаст ки бошад

میانه ی من و طامع، تفاوتی است که باشد

Миёни басарӣу кӯфӣ , миёни мисрии вшомӣ

میان بصری و کوفی، میان مصری وشامی

Дарин ду ҳафтаи ғарази шоҳи ховарон чу нишинад

درین دو هفته غرض شاه خاوران چو نشیند

Бтхтгоаҳи ҳамл , ҷоми зари бадасти гиромӣ

بتختگاه حمل، جام زر بدست گرامی

Диҳад зи барг , ба ашҷори хушки ҷома ӣ атлас ;

دهد ز برگ، به اشجار خشک جامه ی اطلس؛

Бар оварад самари боғро зи иллати хомӣ

بر آورد ثمر باغ را ز علت خامی

Ту ҳам нишинӣ ва бинишонем ббзм ва , дилами хуш ;

تو هم نشینی و بنشانیم ببزم و، دلم خوش؛

Кунӣ бхлътӣ , аммо зи куҳнаи ҷома ӣ ҷомӣ

کنی بخلعتی، اما ز کهنه جامه ی جامی

Чаҳ куҳнаи ҷомӣ ? ҳамон мундариси китоб ки ҳаргиз

چه کهنه جامی؟ همان مندرس کتاب که هرگز

Ндздш , Фгнигар брҳгзор , ҳаромӣ !

ندزدش، فگنی گر برهگذار، حرامی!

Сипории он суҳуфи хосам ар бхти мусанниф

سپاری آن صحف خاصم ار بخط مصنف

Спормти бғломони хоси хати ғуломӣ

سپارمت بغلامان خاص خط غلامی

Азин карам гузарад солу моҳу рӯзу шаби ман

ازین کرم گذرد سال و ماه و روز و شب من

Ба хизмати ту саросар , ба мадҳати ту тамомӣ

به خدمت تو سراسر، به مدحت تو تمامی